SITUATIONS, DESIRABLE SITUATIONS AND NEEDS IN PROVIDING FOR INCLUSIVE EDUCATIONAL SCHOOLS OF NAKHON PHANOM PROVINCIAL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the current situation and the desired conditions for implementing special education management in inclusive schools in Nakhon Phanom province and 2) assess the needs for implementing special education management in inclusive schools in Nakhon Phanom province. This was a quantitative research method. The sample group consists of 103 school administrators, 103 special education teachers, and 103 regular teachers, totaling 309 individuals. The sample size was determined using Krejcie and Morgan's table. The sample was obtained using stratified random sampling. The research instruments used were two questionnaires with a 5-level Likert scale; 1) a questionnaire about the current situation with a reliability coefficient of .98. 2) a questionnaire about the desired conditions for implementing special education management in inclusive schools in Nakhon Phanom province with a reliability coefficient of .97. The statistics used for analyzing the data were percentage, mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index formula for prioritizing necessary requirements. The results showed that:
- The current situation of providing services to inclusive schools by special education centers in overall was at a high level, and the desired conditions for providing services to inclusive schools by special education centers in overall was at the highest level. 2. The needs assessment results for implementing special education management in inclusive schools in Nakhon Phanom province, ranked from the highest to the lowest, were as follows: activities and teaching-learning processes, student quality, participation in inclusive education, and management processes, respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาการ. (2552). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องกําหนดประเภทและหลักเกณฑของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ.
จาตุรงค์ เจริญนำ. (2559). การศึกษาสภาพการบริหารจัดการเรียนรวมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT) ของโรงเรียนเรียนรวมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต (เทคโนโลยีการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น .(พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
บุญยิ่ง สายเมฆ. (2555). รูปแบบการดำเนินการจัดการเรียนรวมที่มีประสิทธิผลสำหรับนักเรียนที่มีปัญหาในการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญา
ครุศาสตรมหาบัณฑิต (วิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู และบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2551, (23 มกราคม 2551).ราชกจิจานุเบกษา. เล่ม 125 ตอนที่ 22ก. หน้า 2.
พัทธนันท์ วงษ์วิชยุตม์และคณะ. (2560). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมโรงเรียนบ้านลำมะโกรก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1 จังหวัดกำแพงเพชร.วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 11(1), 588 – 603.
พลธาวิน วัชรทรธำรงค์ และศศินันท์ ศิริธาดากุลพัฒน์. (2564). การดำเนินงานจัดการศึกษาของโรงเรียนเรียนรวมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์วิทยาเขตอีสาน, 2(3),
-50.
วิลาวัลย์ วงศ์คุณาโรจน์. (2545). การศึกษาการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการจัดการเรียนรวมระหว่างเด็ก ที่มีความต้องการพิเศษกับเด็กปกติของครูประจำชั้นและผู้บริหารโรงเรียนสังกัดการประถมศึกษาจังหวัดตรัง. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2565). คู่มือการปฏิบัติงานศูนย์การศึกษาพิเศษ. ราชบุรี: ธรรมรักษ์การพิมพ์.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). ข้อมูลบุคลากร” [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2567.
เลื่อมใส ใจแจ้ง. (2546). สมาคมสันติบาตรเทศบาลแห่งประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : บพิธการพิมพ์.
ศรียา นิยมธรรม. (2551). การศึกษาพิเศษ สารานุกรมศึกษาศาสตร์. กรุงเทพฯ : ธนธัชการพิมพ์.
สมพร หวานเสร็จ.(2547). การพัฒนารูปแบบการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กบกพร่องทางสติปัญญาโดยการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมของศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 9. รายงานผลการวิจัยผลงานระดับผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ.
สุนันทา ทวีผล. (2550). ความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อการให้บริการด้านให้คำปรึกษาแนะนำ ปัญหาด้านกฎหมายของสำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายช่วยเหลือทางกฎหมาย 3 (สคช.). ปัญหาพิเศษปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. (การบริหารทั่วไป). มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุชิต บุญมาก. (2560). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา).
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อรทัย แสนชัย. (2559). การจัดการการเรียนรวมของโรงเรียนต้นแบบการเรียนรวม จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อิสเทอร์น, 10(2), 251-259.
Krejcie, V. R. and W. D. Morgan. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement,30(3), 607-610.
