SITUATIONS PROBLEMS AND SOLUTIONS APPROACH OF WASTE MANAGEMENT IN SCHOOLS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE NAKHON PHANOM
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study and compare the current situation of waste management in schools, categorized by their status and size, and 2) study the problems and solutions for waste management in schools. This was a quantitative research method. The sample group consisted of 34 school administrators and 189 teachers, totaling 223 individuals. The research instrument used was a questionnaire with a reliability coefficient of .91. Statistical analyses employed included percentages, means, standard deviations, hypothesis testing using independent samples t-test, and analysis of variance.The results showed that:
- The current situation of waste management in schools in overall was at the highest level. The comparative analysis of waste management in schools between school administrators and teachers found statistically significant differences at .01 level. The comparative analysis of waste management in schools categorized by size (small, medium, large, and extra-large) in overall was statistically significant differences at .01 level. 2. Solutions for waste management in schools highlight the roles of school personnel in managing waste, leading to positive outcomes for both the school and the community, such as proper waste management practices, waste reduction, and fostering responsibility and awareness regarding waste disposal.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมควบคุมมลพิษ. (2559). คู่มือประชาชนการคัดแยกขยะมูลฝอยอย่างถูกวิธีและเพิ่มคุณค่า. กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กรมควบคุมมลพิษ. (2561). ยุทธศาสตร์การจัดการมลพิษ 20 ปี และแผนจัดการมลพิษ พ.ศ. 2560 – 2564. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2555). สำนักบริหารจัดการกากอุตสาหกรรม คู่มือ 3RS กับการจัดการของเสียในโรงงาน. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
กรมอนามัย. (2560). สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม คู่มือ แกนนำชุมชนด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
บุญธรรม วงศ์ศิริ. (2558). แนวทางการพัฒนาการจัดการขยะมูลฝอยแบบมีส่วนร่วมของประชาชนองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขอน อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ปริยวิศว์ วงษ์จันทร์. (2565). รายงานการประเมินโครงการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนขลุงรัชดาภิเษก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ,3(3),1-30.
ปานิพรรณ เทพศร. (2560). การดำเนินงานตามนโยบายด้านการจัดการขยะของสถานศึกษาในจังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (กลุ่มวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน). มหาวิทยาลัยบูรพา.
พัชรพล ไตรทิพย์. (2559). การพัฒนาหลักสูตรการจัดการขยะเพื่อส่งเสริมการรู้สิ่งแวดล้อมของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลายโรงเรียนเทศบาลบ้านค้อ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (สิ่งแวดล้อมศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภูธนภัส พุ่มไม้. (2560). การจัดการสิ่งแวดล้อมและการจัดการเรียนรู้สิ่งแวดล้อมแบบมีส่วนร่วม ของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดตาก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ,16(2),116-124.
สุณิสา ดีนาง. (2561). ความรู้และพฤติกรรมการจัดการขยะมูลฝอยของผู้นำชุมชน ตำบลตาดทอง อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 7(ฉบับพิเศษ),73-85.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2561). แผนหลัก สสส. 2561-2563 กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2566จาก http://resource.thaihealth.or.th/library/hot/16191.
อภิชิต กองเงิน. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการขยะมูลฝอยโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลน้ำชุน อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 1(1), 55-64.