INNOVATION FOR PROACTIVE ADMINISTRATION OF SCHOOL CURRICULUM DEVELOPMENT ON SOCIAL STUDIES, RELIGION AND CULTURE FOR THE ARTIFICIAL INTELLIGENCE ERA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this study was to develop innovation for proactive administration to develop school curriculum on Social Studies, Religion and Culture in accommodating AI transformation era of Ban Parai Luang Wittaya School. This participatory research design deployed participatory workshop, informants including administrators, heads of academic affairs, heads of Social Studies, Social Studies teachers, curriculum committees, school board members, community representatives, parents and students were 59 people. Using the Purposive Sampling method. The tools were Desirable Characteristics Assessment, Academic achievement, questionnaire and interview. The data were analyzed using mean, standard deviation and content analysis. The results showed that:
The innovation for proactive administration of school curriculum on Social Studies, Religion and Culture of Ban Parai Luang Wittaya School in accommodating AI transformation era evolved 4 strategic issues including 1) Effectiveness comprising 2 Strategies and 4 Initiative; 2) Quality of Service comprising had 4 strategies and 6 Initiative; 3) Efficiency of Internal Process comprising 3 strategies and 4 Initiative and 4) Organization and Personnel Development comprising 3 strategies and 4 Initiative
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กษมาพร ทองเอื้อ. (2555). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมาตรฐานสากล. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประเวศ เวชชะ. (2561). การบริหารหลักสูตร การสอน การวัดและประเมินผลการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 4). เชียงราย: ห.จ.ก.ปี้ & น้อง.
ประเวศ เวชชะ. (2562). การบริหารหลักสูตรการสอน การวัดและประเมินผลการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 5). เชียงราย: หจก.ปี้ & น้อง.
ประเวศ เวชชะ. (2562). เอกสารคำสอน. การบริหารหลักสูตร การสอน การวัดและประเมินผลการเรียนรู้. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ประเสริฐ ศิริโสภณ. (2564). การบริหารจัดการเชิงรุกด้านการศึกษา. วารสารการศึกษาไทย, 4(2), 1-14.
ปุญณิศา ไทยช่วย. (2564). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 กับ แนวคิด Education 4.0. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2566, จาก https://www.senate.go.th/commission_meeting/readfile/73770/16409/2092/15489
พระพีระยุทธ วชิราวุโธ. (2561). การบริหารและการจัดการหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมที่สอดคล้องกับการศึกษาไทย 4.0 ของโรงเรียนบ้านด้ายเทพกาญจนาอุปถัมภ์. เชียงราย: (การศึกษาอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
พิชิต บัณฑิตวิศาล. (2562). การบริหารจัดการเชิงรุกเพื่อพัฒนาหลักสูตร. ม.ป.ท.
โรงเรียนบ้านป่าไร่หลวงวิทยา(ตชด.ช่างกลปทุมวันอนุสรณ์ 9). 2565. แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา2565-2569. เชียงราย. พิทักษ์ชัย การพิมพ์.
วรภัทร โตธนะเกษม. (2541). การสร้าง Good Governance ในภาคเอกชน. วารสารนักบัญชี, 44(3), 7-14.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตร ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สืบค้นเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2566, จาก https://sgs.bopp-obec.info/menu/Data/ CD_Book1.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พศ.2560-2579. กรุงทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
อรวรรณ ศิริวงค์. (2566). การพัฒนายุทธศาสตร์การบริหารและการจัดการหลักสูตรสถานศึกษาในยุค Digital ของโรงเรียนฝางธรรมศึกษา. วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 8(1), 69 – 92.
Kaplan R. S. & Norton D. P. (1992). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Harvard Business Review 70(1).
Russell, B. (2022). Advancements in Artificial Intelligence. Journal of Technology and Innovation, 5(2).
