การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตอิงโขง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการ 2) ศึกษาระดับการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน 4) สร้างสมการพยากรณ์การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 11 คน และครูผู้สอน จำนวน 210 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือใช้แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ ค่าความเที่ยงตรง 0.67–1.00 ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเกี่ยวกับการบริหารงานวิชาการ เท่ากับ 0.919 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน เท่ากับ 0.947 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติถดถอยพหุคูณแบบทีละขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา 2) ระดับการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี 3) การบริหารงานวิชาการกับการพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน ทุกด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) ปัจจัยที่สามารถพยากรณ์การบริหารงานวิชาการ มี 7 ปัจจัย สามารถพยากรณ์การพัฒนาสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตอิงโขง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จันทร์ฤดี พุ่มดียิ่ง, และพงษ์กฤตย์ นามปพนอังกูร. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(2), 151.
จิดาภา ศรีมูล. (2567). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาน่าน เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญา (การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
จีรวัฒน์ ภูอาบทอง, สมใจ ภูมิพันธุ์, และภัทรวรรณ คําแปล. (2564). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนเอกชนในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(3), 31-32.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2564). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 15). นนทบุรี: อมรการพิมพ์ ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์โปรเกรสซิฟ.
ณลิน จันทปัญญา, และสุภัทรศักดิ์ คําสามารถ. (2568). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อสมรรถนะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4. วารสาร มจร กาญจนปริทรรศน์, 5(1), 61-62.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น จำกัด.
ประวินา ราชแสง. (2565). การบริหารงานวิชาการในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญา (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2563). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
วิโรจน์ สุรสาคร, สมบัติ เดชบํารุง, ฐิดาภรณ์ เพ็งหนู, และชญาน์นันท์ นภัทร์ถิรชาญไชย. (2566). การบริหารงานวิชาการกับสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนโรงเรียนอํานวยวิทย์นครปฐม. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(4), 333-334.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2567). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. พิษณุโลก: การพิมพ์ดอทคอม.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568. เชียงราย: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). คู่มือประเมินสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: อักษรไทย.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2564). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (ฉบับอัพเดท). สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2568, จาก https://www.moe.go.th
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่หลักสูตรฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
อรุณรัชช์ ศาสตร์สกุล. (2565). การบริหารงานวิชาการด้านการจัดการเรียนการสอนตามหลักอิทธิบาท 4 ในวิกฤติการณ์โควิด 19. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 8(1), 132.
James J. F. Forest and Kevin Kinser. (2002). Higher Education in the United States: An Encyclopedia. Oxford: ABC- CLIO
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
