แนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ในการส่งเสริมทักษะอาชีพ เพื่อการดำรงชีวิตของนักเรียนโรงเรียนเชียงรายปัญญานุกูล จังหวัดเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในการส่งเสริมทักษะอาชีพเพื่อการดำรงชีวิตของนักเรียนโรงเรียนเชียงรายปัญญานุกูล จังหวัดเชียงราย
2) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในการส่งเสริมทักษะอาชีพ และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในการส่งเสริมทักษะอาชีพ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 58 คน ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครู ผู้ปกครอง และผู้ทรงคุณวุฒิ ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการดำเนินงานอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ในการส่งเสริมทักษะอาชีพ ประกอบด้วย 3 ด้าน ได้แก่ ด้านผู้บริหาร ด้านครู และด้านการทำงานเป็นทีม และ 3) แนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ด้านการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคลแบบเชิงระบบและบูรณาการทีมสหวิชาชีพ ด้านการคัดกรองที่มุ่งไปสู่การคัดกรองเชิงระบบที่ใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นฐานและอาศัยการมีส่วนร่วมของทีมสหวิชาชีพ ด้านการส่งเสริมและพัฒนานักเรียนที่มุ่งไปสู่การจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะอาชีพและการดำรงชีวิตที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหาเชิงระบบแบบเชิงรุก และ ด้านการส่งต่อที่มุ่งไปสู่การส่งต่อเชิงระบบ ใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นฐาน มีการประสานความร่วมมือของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชพร พุทธจักร. (2562). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโรงเรียนอุบลปัญญานุกูล จังหวัดอุบลราชธานี. สำนักบริหารงาน การศึกษาพิเศษ, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ.กรุงเทพมหานคร
ชัชวาล จำแนกวุธ. (2564). แนวทางพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดประดู่ทรงธรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 9(1), 97–112.
ชัยยุทธ เดชสีหา. (2567). กระบวนการบริหารสถานศึกษาเพื่อยกระดับสู่มาตรฐานโรงเรียนในโครงการกองทุนการศึกษา จังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์. 4(2), 222-223.
ณณัฐ ช่วยงาน. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ที่ส่งผล่ตอประสิทธิผลในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
นฤมล กอบแก้ว, และปริญญา มีสุข. (2561). ปัจจัยคัดสรรที่ส่งผลต่อการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือ นักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 38(5), (174)
นรารัตน์ หงส์สกุล. (2563). ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน: แนวคิด หลักการ และกระบวนการดำเนินงานในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พงศ์เทพ กันยะมี, วจี ปัญญาใส, และสุมิตรา โรจนนิติ (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8), (312-315)
โรงเรียนเชียงรายปัญญานุกูล จังหวัดเชียงราย. (2568). สารสนเทศโรงเรียนเชียงรายปัญญานุกูล จังหวัดเชียงราย ประจำปีการศึกษา 2568. เชียงราย. โรงเรียนเชียงรายปัญญานุกูล จังหวัดเชียงราย.
วนิดา ไหมพรม. (2560). รายงานการประเมินโครงการพัฒนาทักษะอาชีพเพื่อการมีรายได้ระหว่างเรียนของนักเรียน โดยใช้ กลยุทธ์ “พลังประชารัฐ”โรงเรียนตะเครียะวิทยาคม ปีการศึกษา 2560. สงขลา. โรงเรียนสทิงพระวิทยา.
วัฒถาภรณ์ กฤตอัครธรณ์. (2567). แนวทางพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนเฉพาะความพิการ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 7. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. นครปฐม.
สายเพ็ญ บุญทองแก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพ สำหรับนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏ สุราษฎร์ธานี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35. (2565) คู่มือการดําเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียนของสถานศึกษาในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35. ลำปาง. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). คู่มือการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนปี 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
อภิญญา บุณยเกียรติ. (2563). การศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ, คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์, วิทยาลัยนครราชสีมา.
อนุพงศ์ วงศ์เหิม. (2565). การมีส่วนร่วมในกระบวนการบริหารสถานศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สระแก้ว เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 1489.
อารียา ก่อกุศล และคณะ. (2564). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนประจำ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดลพบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต(สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. นครสวรรค์.
SDG Move. (2564). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs). สืบค้นจาก https://www.sdgmove.com/intro-to-sdgs/
UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning objectives. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. สืบค้นจาก https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444
