Developing Situational English Conversation Skill Using Basic Conversation Patterns for students of Nakhon Pathom Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to (1) develop a basic conversation model to enhance situational English conversational ability, (2) compare students’ English conversational ability before and after learning through the basic conversation model, and (3) examine students’ opinions toward the learning activities. The population consisted of 75 undergraduate students at Nakhon Pathom Rajabhat University who were enrolled in Course 1500201 English for Intercultural Communication during the first semester of the 2025 academic year. A one-group pretest–posttest experimental design was employed. The research instruments included (1) an eight-situation basic English conversation model, (2) a pretest and posttest validated for content validity with IOC values ranging from 0.67 to 1.00, and (3) a four-level rating scale questionnaire with a content validity index (CVI) of 1.00 evaluated by three experts. Data were analyzed using mean, standard deviation, and paired samples t-test. The findings revealed that (1) the developed model was appropriate for the learners’ context, (2) students’ posttest English conversational scores were significantly higher than their pretest scores, and (3) students’ overall opinions toward the learning activities were at a very high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เกศสุดา ปงลังกา. (2550). การศึกษาการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในการพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฆประสานมิตร.
ไข่มุก ภาคภูมิ. (2554). การพัฒนาทักษะการพูดหน้าชั้นเรียน โดยใช้แบบฝึกทักษะทางการพูดสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภัทราภรณ์ นิลนวล. (2562). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษในรายวิชาภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยใช้บทสนทนาในหนังสือเรียนของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตร (รายงานผลการวิจัย). วิทยาลัยเทคโนโลยีอรรถวิทย์พณิชยการ
ภัทรภร บุญศรี. (2562). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยใช้บทฝึกการสนทนา ภาษาอังกฤษ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ธุวพร ตันตระกูล. (2557). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยใช้บทฝึกการสนทนา
ภาษาอังกฤษ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีปทุม
สุกัญญา ศิลประสาท. (2544). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒประสานมิตร.
สุรพงษ์ คงสัตย์, พระสิทธิศักดิ์ ธมฺมทายาโท (พรมสิทธิ์), ยุทธนา พูนเกิดมะเริง, ประพันธ์ นึกกระโทก และจำนงค์ ปุผาลา. (2562). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยใช้บทฝึกการสนทนาภาษาอังกฤษของนิสิตชั้นปีที่ 1. Journal of Buddhist Education and Research, 5(2), 347-360.
อาภัสรา สังขวาสี. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพปีที่ 1 โดยใช้การเรียนรู้แบบทีมเป็นฐาน (วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ). iThesis Srinakharinwirot University. https://ir-ithesis.swu.ac.th/items/81f8ea15-81f6-41a2-9503-a3ddcc057eff/full
Ahmadian, M. J., & Tavakoli, M. (2011). The effects of simultaneous use of careful online planning and task repetition on accuracy, complexity, and fluency in EFL learners’ oral production. Language Teaching Research, 15(1), 35–59.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage Publications.
Crystal, D. (2003). English as a global language. Cambridge University Press.
David, W., & Willis, J. (2007). Doing task-based teaching. Oxford University Press.
Derakhshan, A., Khalili, A. N., & Beheshti, F. (2016). Developing EFL learner’s speaking ability, accuracy and fluency. English Language and Literature Studies, 6(2), 177-186.
Savignon, S. J. (2018). Communicative competence. In The TESOL encyclopedia of English language teaching (pp. 1–7). Wiley.
Shabani, M. B. (2013). The effect of background knowledge on speaking ability of Iranian EFL learners. International SAMANM Journal of Marketing and Management, 1(1), 25–33.
Ur, P. (1996). A course in language teaching. Cambridge University Press.
Ur, P. (1998). A Course in Language Teaching Trainee. Cambridge University Press.
Yu, Y., Mofreh, S. M., & Salem, S. (2024). Speak beyond borders: A systematic review of task-based language teaching for EFL speaking proficiency. English Language Teaching, 17(7), 1–15.