The Application of Sufficiency Economy Philosophy (SEP) in Local Administrative Organizations in Phayuha Khiri, Nakhon Sawan
Main Article Content
Abstract
This research article aims to evaluate the level of Sufficiency Economy Philosophy (SEP) application among 11 Local Administrative Organizations (LAOs) in Phayuha Khiri District, Nakhon Sawan Province. The evaluation utilized the assessment framework developed by the "Mobilization of Sufficiency Economy Philosophy among Local Administrative Organizations (LAO) of Thailand " project, led by Apichai Puntasen. The study also analyzed the relationship between SEP levels and the characteristics of each LAO. Using a population-based study approach, data were collected through multiple instruments, including documentary analysis, focus group discussions, interviews with key stakeholders, and field observations.
The evaluation of the 11 LAOs revealed that two organizations—Tha Nam Oi Muang Hak Subdistrict Municipality and Nam Song Subdistrict Administrative Organization—reflected the application of SEP in internal management at the at the second level, “Comprehension,” (Happy Organization). One organization, Phayuha Subdistrict Municipality, was rated at the "Practice" level (Sustainable Organization). The remaining eight organizations were not practicing level, “Partial Practice”. The study concludes that the SEP used in this assessment are applicable to various types of LAOs, including both Subdistrict Municipalities and Local Administrative Organizations (LAOs), regardless of their differing geographical or organizational characteristics.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2554). ชุมชน ท้องถิ่น น่าอยู่อย่างเพียงพอด้วยปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงอย่างยั่งยืน. กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กาญจนา โชคถาวร. (2565). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: ผลต่อการดำเนินงานของโรงพยาบาลชุมชนในภาคเหนือของไทย. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักงานวิจัยแห่งชาติ.
กัลยาณี เสนาสุ และบงกช เจนจรัสสกุล. (2561). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์การบริหารราชการบนพื้นฐานหลักปรัชญาของเศรษฐกิจ พอเพียง. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
บุษยา มั่นฤกษ์. (2556). การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์). NIDA Wisdom Repository. https://repository.nida.ac.th/items/ea6b0b52-8d00-44e4-bd10-164a780ccf9d/fullhttps://repository.nida.ac.th/items/ea6b0b52-8d00-44e4-bd10-164a780ccf9d/full
ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์, สุวัจฉรา เปี่ยมญาติ และฐิติพร พันธเสน. (2547). โครงการสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วรรณา ประยุกต์วงศ์, โชคธำรง จงจอหอ และลัดดาวัลย์ โพธิวิจิตร. (2562). นวัตกรรมเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครสวรรค์และอุทัยธานี. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
วรรณา ประยุกต์วงศ์, ศศิธร มารัตน์, ลัดดาวัลย์ โพธิวิจิตร, บัณฑิต กองทรัพย์, สุริยะ หาญพิชัย, จรรยา กลัดล้อม, จันทร์ฉายจันทร์ลา และชุติกาญจน์ เศรษฐโสภณพงศ์. (2563). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการนวัตกรรมเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: ระยะที่สอง. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).
________ . (2565). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการนวัตกรรมเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: ระยะที่สาม. สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
วรรณา ประยุกต์วงศ์, เปล่งสุรีย์ เที่ยงน้อย, กิตติคุณ หมู่พยัคฆ์ และบัณฑิต กองทรัพย์. (2565). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาภาคเหนือตอนล่างและภาคกลางตอนบน. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ, 14 (1), 132-155.
วีระศักดิ์ สมยานะ. (2555). การประยุกต์ใช้คุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อการขับเคลื่อน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี)
คลังข้อมูลวิทยานิพนธ์เเละงานวิจัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. https://surl.li/pfmdbl
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช). (2567). รายงานภาวะสังคมไทยไตรมาสที่หนึ่ง ปี 2567. สำนักงาน. https://www.nesdc.go.th
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. 2560. ร่างยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. สำนักงาน. https://www.gov.go.th
องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ. (2567). ใบประกาศเกียรติคุณ โครงการสนับสนุนกิจกรรมลดก๊าซเรือนกระจก. องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ.
อภิชัย พันธเสน. (2560). เศรษฐกิจพอเพียง: พระอัจฉริยภาพและพระกรุณาธิคุณของในหลวง รัชกาลที่ 9. มหาวิทยาลัยรังสิต.
______. (2563). กรอบวิจัยกลาง. ในการขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับองค์กรปกครองส่วน ท้องถิ่นทั่วประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันการจัดการเพื่อชนบทและสังคม.
______. (2565). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ แผนงานการขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั่วประเทศไทย สู่การขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนและประโยชน์สุขในระดับพื้นที่โดยการหนุนเสริมด้วยวิสาหกิจเพื่อสังคม. สำนักงานวิจัยแห่งชาติ.
Kantabutra, S. (2016). From philosophy to business practice. In G.C. Avery & H. Bergsteiner (Eds.), Sufficiency thinking: Thailand’s gift to an unsustainable world (pp.216-232). Allen & Unwin.
United Nation (UN). 2020. Thailand Economic Focus: Demographic change in Thailand: How planners can prepare for the future. https://thailand.un.org/en/96303-thailand-economic-focus-demographic-change-thailand-how-planners-can-prepare-future.