The Effect of a Recreational Activity Program Apply Art to Promote Mental Well-being and Creative Thinking of College of Fine Arts Students
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were: (1) to compare the mean scores of mental well-being and creativity before and after implementation of an experimental groups and control groups, and (2) to compare the mean scores of mental well-being and creativity after implementation between the experimental group and the control group. Methods The sample consisted of 40 undergraduate students. Divided into an experimental group of 20 students and a control group of 20 students. The duration of the study was 8 weeks. The research instruments included: (1) the experimental instrument, which was a recreational activity Program Apply Art consisting of 8 activities, and (2) data collection instruments, which were a mental well-being assessment form and a creativity assessment from with IOC 1.00 and reliabilities of 0.83 and 0.86. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the t-test to examine differences in mean scores of mental well-being and creativity. Results The findings revealed that: (1) the mean scores of mental well-being and creativity of the experimental group after the experiment were significantly higher than before the experiment at the .05 level; and (2) the mean scores of mental well-being and creativity after the experiment of the experimental group were significantly higher than those of the control group at the .05 level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
คณิต เขียววิชัย. (2545). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์และความสนในการทำกิจกรรมนันทนาการกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรวิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จินตนา สรายุทธพิทักษ์. (2561). โปรแกรมสุขภาพในโรงเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุณิภา เปิดโลกนิมิต สุดารัตน์ ตันติวิวัทน์ และปริญญา สิริอัตตะกุล. (2567). ประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างสุขภาพจิตเชิงบวกของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีความหลากหลายทางเพศในมหาวิทยาลัยภาครัฐ กรุงเทพมหานคร. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทรรศน์ไทย, 13(2), 141-151. https://doi.org/10.14456/tisr.2024.30
ฐิติพัฒน์ รื่นอารมย์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติตามคำแนะนำการเคลื่อนไหว 24 ชั่วโมง และองค์ประกอบของ ร่างกายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/6696/
ณชนก หล่อสมบูรณ์. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้ศิลปศึกษาบนฐานทางเลือกที่มีต่อทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณในการสร้างสรรค์ผลงานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/educujournal/vol48/iss4/10
ดวงนภา ศรีนันทวงศ์. (2566). รูปแบบกิจกรรมนันทนาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความสุขของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนสาธิตในจังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร). SURE.
https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29155?attempt=2&&locale-attribute=th
เทพประสิทธิ์ กุลธวัชวิชัย. (2554). การนันทนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรารัตน์ เขียวแก้ว. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้กลวิธีการคิดเห็นเป็นภาพที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/3929/
นิศารัตน์ ธีระวัฒนประสิทธิ์. (2563). ผลของโปรแกรมกิจกรรมทางกายโดยใช้การเรียนรู้ทางสังคมและอารมณ์เพื่อส่งเสริมสุขภาวะทางจิตและสังคมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/3935/
มนัสวี อดุลยรัตน์, นัจมีย์ อดุลยรัตน์, ซูไรดา ดาหาแมง, นุรอามาณี อาแว และยุสรอ อาลี. (2564). นวัตกรรมการสร้างสุขภาวะในผู้สูงอายุไทยมุสลิมด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายโดยใช้ท่าปันจักสีลัต. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 13(3), 136-153.
มัสยา บัวผัน, สิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์ และอาพันธ์ชนิต เจนจิต. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะตีมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนความคิดสร้างสรรค์ และเจตคติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(2), 203-224.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2548). รวมบทความเกี่ยวกับ ปรัชญา หลักการ วิธีสอนและการวัด เพื่อประเมินผลทางพลศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิไลวรรณ มะหะพรหม. (2559). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวควบคู่กับศิลปะที่มีต่อการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ด้านการตระหนักรู้อารมณ์ตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนไผทอุดมศึกษากรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช). STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/8653
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (1 ธันวาคม 2565). บทสรุปผู้บริหาร: โครงการสำรวจพฤติกรรมสุขภาพของนิสิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัย.https://www.bangkokbiznews.com/health/education/1040764
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). https://data.thailand.opendevelopmentmekong.net/th/library_record/12
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2555). ศิลปะ. http://legacy.orst.go.th
สุขภาพคนไทย. (2566). คำสัญญาของคนไทยในคอปกับการรับมือโลกรวน. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
อชิร กลิ่นอำภา. (2559). ผลของโปรแกรมฝึกกีฬาดาบไทยตามแนวคิดของกิลฟอร์ดที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). Chulalongkorn University Intellectual Repository (CUIR) http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/55430
อนุชิต ชุลีกราน จินตนา สรายุทธพิทักษ์ และจินตนา บรรลือศักดิ์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวนักคิดสร้างสรรค์ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบระดมสมองที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสุขศึกษาและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(2), 299-308.
อริสรา วิโรจน์. (2565). ผลการใช้รูปแบบกิจกรรมศิลปะเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะของผู้สูงวัยโรคพาร์กินสัน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/6645
อุไรวรรณ ขมวัฒนา. (2563). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมนันทนาการระหว่างวัยที่มีผลต่อสุขภาวะองค์รวมและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/4540/
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill. https://gwern.net/doc/iq/1967-guilford-thenatureofhumanintelligence.pdf
Cronbach, Lee. J. (1990). Essentials of phychological (5thed.). New York: Harper & Row.
John, M., Jenkins & John. J. Pigram. (2004, August 2). Encyclopedia of Leisure and Outdoor Recreation. https://doi.org/10.4324/9780203647394