The role of the Sangha Administrative officer in the Administration of the Sangha Mueang Songkhla district Songkhla province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study are to: 1) Study the administrative role of ecclesiastical governors in managing Sangha affairs, 2) Compare the administrative roles of ecclesiastical governors in managing Sangha affairs, and 3) Explore approaches to promoting the administrative roles of ecclesiastical governors in managing Sangha affairs in Mueang Songkhla District. The study employed a quantitative research design, with the sample consisting of 144 monks, novices, and nuns from temples under the Mahanikaya Sect. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.86. The statistical methods used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, one-way analysis of variance (ANOVA), and LSD post hoc comparison.
The findings revealed that: 1) The overall administrative role of ecclesiastical governors in managing Sangha affairs in Mueang Songkhla District was at a high level . When considered by aspect, the highest mean score was in governance, followed by public utilities, religious propagation, educational support, religious education, and public welfare, respectively. 2) The comparison revealed that the respondents age, monastic status, participation in Sangha activities, level of general education, and level of knowledge in Buddhist studies significantly influenced their opinions regarding the administrative roles of ecclesiastical governors, with statistical significance at the 0.05 level. 3) The suggested approaches for promoting the administrative roles of ecclesiastical governors consist of encouraging the participation of monks and local communities, enhancing education through online systems, fostering cooperation with governmental, private, and educational institutions, supporting social assistance and scholarship programs, and developing temples as centers for religious activities.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชนะชัย นิราศโศรก. (2558). บทบาทของเจ้าอาวาสในการพัฒนาชุมชนตามหลักมรรคมีองค์ 8: กรณีศึกษาพระสังฆาธิการ ตำบลบ้านกาศ อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชัยยงค์ ขามรัตน์. (2551). ศักยภาพชุมชนหมู่บ้านอีสาน: กรณีศึกษาบ้านตะแบก อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์. ม.ป.ท.
ชุติพงศ์ คงกาจธัญกรณ์ (สิริวิชโย). (2564). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองขอนแก่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสารคาม.
ประเสริฐ ไชยเชื้อ. (2554). ศักยภาพผู้นำในการบริหารงานพัฒนา. เจพีแอล ปริ้นส์.
พระครูพิฑูรนคราภิรักษ์ (อนุชาติ นรินฺโท). (2564). ทักษะการบริหารกิจการคณะสงฆ์. วารสารวิจัยวิชาการ, 4(2), 235-250.
พระครูวินัยธรถวิล เรียบร้อย. (2557). การบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตการปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
พระครูสุชาติวุฒิกิจ (เฉลิมชัย อภิชาโต). (2554). บทบาทของพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์].มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระณรงค์ สังขวิจิตร. (2560). การปกครองคณะสงฆ์ไทยปัจจุบัน: ปัญหาและแนวทางแก้ไข. วารสาร มจร. สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 27-40.
พระเทพปริยัติสุธี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ). (2550). เอกสารประกอบการบรรยาย เรื่องการคณะสงฆ์และการศาสนา. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2551). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาอธิบายศัพท์และแปลความหมายคำวัด. ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
พระธรรมปริยัติโสภณ (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ). (2550). การพัฒนาพระสังฆาธิการภาค 2 ภาคปฏิบัติการ. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปิยปราชญ์ อาจารสุโภ. (2561). การพัฒนาการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 1(2), 1-15.
พระมหาจำนงค์ สิริวณฺโณ (ผมไผ). (2564). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในศตวรรษที่ 21. Journal of Modern Learning Development, 6(6), 371-383.
พระมหาชุติพงศ์ คงกาจธัญกรณ์ (สิริวิชโย). (2565). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในเขตการปกครองคณะสงฆ์ อำเภอเมืองขอนแก่น [บทความวิชาการ]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระมหาดนัย วงศ์พรหม. (2556). ความสัมพันธ์ของธรรมาภิบาลกับประสิทธิผลในการบริหารวัด ในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
พระมหาวรเมธ เตชธมฺโม (ดีสุรกุล). (2561). การส่งเสริมการบริหารกิจการคณะสงฆ์ ด้านสาธารณสงเคราะห์ของอำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสมชาย สนฺติกโร (ชุ่มจิต). (2555). บทบาทของพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ด้านสาธารณูปการของวัดในจังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์].มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุวิทย์ โนนงาม. (2556). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ด้านการปกครองคณะสงฆ์ จังหวัดสิงห์บุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.
พระมหาอภิชาต ชยเมธี (ถาวร). (2566). การพัฒนาภาวะผู้นำของพระสังฆาธิการในยุคปัจจุบัน. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 4(1), 108-120.
พระสมุห์กำพร สุชาโต (พิเชฐสกุล). (2554). บทบาทของพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในอำเภอทองผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุริโย รุ่งเรือง. (2561). บริหารจัดการคณะสงฆ์อย่างไรให้มีประสิทธิภาพ. วารสารสมาคมศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 7(2), 101-115.
พีระศิลป์ บุญทอง. (2557). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ของคณะสงฆ์ในภาคใต้. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(1), 20-35.
มนตรี แก้วไพฑูรย์. (2564). บทบาทพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วัดโมลีโลกยาราม. (2564). พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 และ (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2535. https://www.watmoli.com/wittaya-one/1192/
สนธยา พลศรี. (2556). การพัฒนาความสามารถของบุคคลและกลุ่ม (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอเดียนสโตร์.
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ). (2007). พุทธวิธีในการบริหาร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row
