School Administration towards the Sufficiency Economy Philosophy Education School Center of The Secondary Educational Service Area Office Lopburi

Main Article Content

Pongsatron Singboon
Phuwadon Chulasukhont
Chalermchai Hankla

Abstract

The purpose of this article1) study the current status of educational institution administration towards becoming a learning center based on the Sufficiency Economy Philosophy of educational institutions under the Office of the Secondary Education Service Area, Lopburi, and 2) compare the educational institution administration towards becoming a learning center based on the Sufficiency Economy Philosophy of educational institutions under the Office of the Secondary Education Service Area, classified by position, educational level, work experience, and size of educational institution. The sample consisted of 291 educational institution administrators and teachers, obtained by stratified random sampling. The data collection tool was a questionnaire with a reliability value of 0.987. The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, one-way analysis of variance, and Scheffe's paired t-test.
The results of the study revealed that 1) The administration of educational institutions towards becoming learning centers according to the philosophy of sufficiency economy of educational institutions under the Office of Secondary Education, Lopburi, had the highest overall mean. When considering the order of the mean from highest to lowest, they were physical environment management, relationship with external agencies, and personnel. 2) A comparison of educational institution administration towards becoming a learning center based on the Sufficiency Economy Philosophy Of the educational institutions under the Office of the Secondary Education Area, Lopburi, it was found that classification by position and classification by size of the educational institution in the overall picture and in each aspect were significantly different at the .05 level, and classification by education level and classification by work experience in the overall picture were not significantly different.

Article Details

How to Cite
Singboon, P., Chulasukhont, P., & Hankla, C. (2026). School Administration towards the Sufficiency Economy Philosophy Education School Center of The Secondary Educational Service Area Office Lopburi. Journal of Scholar Community, 4(4), 157–174. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/5216
Section
บทความวิจัย

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). หลักการบริหารงานทั่วไปในสถานศึกษา. สำนักนโยบายและแผนการศึกษา.

________. (2564). คู่มือครู “ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง”. กระทรวงศึกษาธิการ.

________. (2565). คู่มือการประเมินศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการศึกษา. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

เชาวรัช ศิริอำมาต.(2560). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เชียงราย เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา.

นันทกาญจน์ ชินประหัษฐ์ และศาลินา บุญเกื้อ. (2558). ภาพความสำเร็จของการจัดการศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

บุญยืน งามเปรี่ยม และเกษม ประอาง (2563). พฤติกรรมในการดำเนินชีวิตของชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(1), 13–24. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/252693

ภูวดล จุลสุคนธ์. (2562). รายงานการวิจัย ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานตามศาสตร์พระราชา กรณีศึกษา “สถานศึกษาพอเพียง” ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดลพบุรี. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. https://library.tru.ac.th/thesis/uploadspdflocal/2024-02-16-15-44-19-1479209669tt109471.pdf

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

ราษฎร์ธานี กิมเสาร์. (2561). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

วรวิทย์ แอวิรุทธแวรกุล. (2552). รูปแบบการน้อมนําปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ในภาค ประชาชน ชุมชน เอกชน และภาครัฐ. วารสารเศรษฐกิจและสังคม, 46(2), 22-32.

วิจารณ์ พานิช. (2555). การจัดการความรู้. สืบค้น มีนาคม 22, 2566, จาก http://qa.siam.edu/ KM/KM_Article4.pdf. 9 พฤษภาคม 2560.

ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). แนวทางการดำเนินงานศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา. มูลนิธิยุวสถิรคุณ.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี. (2567). ข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี. (2567). รายงานการดำเนินงานศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานศึกษาธิการภาค 1. (2561). รายงานผลการขับเคลื่อนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.

อรวรรณ ป้อมดำ. (2561). การขับเคลื่อนศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ลพบุรี เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

Hoy, W.K. and Miskel, C.G. (2001). Education and Administration Theory, Research, and Practice. 6 th ed. New York: McGraw Hill.

Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.

Jesse, B. (1999). Essentials of Paychological Testing. New York: Harper & Row.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.