Factors and Challenges of Thai Politics in the Changing Democratic Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to examine the factors and challenges of Thai politics in the changing democratic era. It focuses on exploring, analyzing, and synthesizing knowledge regarding the adaptation of Thailand’s political system within the dynamic and constantly evolving context of democracy. The study is based on books, textbooks, academic articles, research reports, and relevant scholarly documents in order to present accurate, comprehensive, and in-depth conclusions about the current political phenomenon in Thailand.
The findings reveal that Thai politics in the modern democratic era faces a number of challenges. These include political instability and lack of sustainability, rapid transformations in social structures, systemic corruption, and persistent inequalities in economic, social, and political power distribution. Additional obstacles involve interventions by vested interest groups, declining public trust in political institutions, and deep-rooted ideological conflicts that have long hindered the consolidation of democracy. At the same time, several key factors significantly shape political change. These include uneven economic development, advances in digital technology, the expanding role of mass media and social media, the influence of globalization, the growing importance of civil society organizations, and the increasing political awakening of citizens, particularly among younger generations. These groups tend to demand greater transparency, accountability, and meaningful political participation. Such factors contribute to calls for structural reform and encourage the emergence of more flexible, diverse, and innovative forms of political engagement.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตติ ลิ้มสกุล. (2547). การเมืองไทยกับการปฏิรูปสังคม. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
________. (2547). การเมืองไทยร่วมสมัย. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2551). สังคมไทยกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2546). รัฐศาสตร์ไทยกับโลกาภิวัตน์. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2550). เศรษฐกิจการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
ธีรยุทธ บุญมี. (2552). สังคมไทยและความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิเทศ เพียรไพบูลย์. (2549). ประชาสังคมกับการเมืองไทย. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
ประยูร กาญจนดุล. (2553). เศรษฐกิจและการเมืองไทยในยุคโลกาภิวัตน์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปรีดี พนมยงค์. (2530). บันทึกและข้อเขียนทางการเมือง. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
ภูมิใจ ตั้งอักษรโสภณ. (2554). สถาบันการเมืองไทยกับเสถียรภาพทางการเมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2548). พัฒนาการการเมืองไทย. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
Chambers, P., & Waitoolkiat, N. (2016). Khaki capital: The political economy of the military in Southeast Asia. NIAS Press.
Friedman, T. L. (2005). The world is flat: A brief history of the twenty-first century. Farrar, Straus and Giroux.
Levitsky, S., & Way, L. (2010). Competitive authoritarianism: Hybrid regimes after the cold war. Cambridge University Press.
McCargo, D. (2020). Fighting for virtue: Justice and politics in Thailand. Cornell University Press.
O’Donnell, G., & Schmitter, P. C. (1986). Transitions from authoritarian rule: Tentative conclusions about uncertain democracies. Johns Hopkins University Press.
UNDP Thailand. (2022). Thailand human development report 2022. UNDP
