Conflict Management of Educational Institution Administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article 1) study the conflict management of school administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province, and 2) compare the conflict management of school administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province, classified by sex, age, education level, and management experience. The sample group used in the research was 88 school administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province. The research data collection tools were a 5-level rating scale questionnaire with content validity values between 0.60 – 1.00 and reliability values of 0.925. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and statistics used for hypothesis testing were t-test and one-way analysis of variance. The research results found that: 1) Overall, t Conflict Management of Educational Institution Administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province, the aspect with the highest practice, with the highest level of practice, was Compromise, followed by Cooperation, with the highest level of practice, Allowing and Overcoming, with the highest level of practice. The aspect with the lowest practice was Avoidance, with the moderate level of practice. and 2) The results of the comparison of conflict management of school administrators under the Office of Vocational Education, Nakhon Ratchasima Province, when classified by gender, age, education level, and management experience, found that administrators with different sex, ages, education levels, and management experience There is no difference in conflict management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กมลนัทธ์ ศรีจ้อย. (2560). การบริหารจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดอุทัยธานี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี). DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3326
จิรารัตน์ เขียนรูปครุฑ. (2558). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
จีราลักษณ์ วงษ์แก้ว. (2562). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ณัฐพล จันทร์เกิด. (2560). แนวทางการจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ดวงกมล โพธิลักษณ์. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการทำงานของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี). ศูนย์ข้อมูลการวิจัย Digital "วช.".
https://dric.nrct.go.th/Search/SearchDetail/288844
ถวิล อรัญเวศ. (2560). การบริหารสถานศึกษาตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษา. แพร่วิทยา.
ถิรวุฒิ สุตาลังกา. (2559). การบริหารจัดการความขัดแย้งตามทัศนะของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 36. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ธวัชชัย ชมภูมาศ และเกริกไกร แก้วล้วน (2559). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 19(2), 57-68.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2557). หลักการบริหารและนิเทศการศึกษา. เทพการพิมพ์.
น้ำเพชร ชัยชมภู. (2565). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มสหวิทยาเขต สุดถิ่นไทย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา). UPDC. https://updc.up.ac.th/items/13bc3b06-1aac-4aba-b53a-d7c7ad2f7e94/full
นิรอฮายา เจษฎาภา และนิตยา เรืองแป้น. (2566). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดปัตตานี. วารสารทัศนมิติทางการศึกษา, 2(2), 58–71.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2560). ภาวะผู้นําและการทํางานเป็นทีม (พิมพ์ครั้งที่4). เอส. แอนด์.จี.กราฟฟิค.
ศรัณย์รัชต์ ศุภรณ์พานิช. (2564). แนวทางการพัฒนาการจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 กลุ่ม 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(12), 70–84.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). สถานศึกษาในสังกัด สอศ. จังหวัดนครราชสีมา กลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1. https://vec.go.th/Default.aspx?tabid=134
สิริมาส แสงแก้ว. (2562). การจัดการความขัดแย้งในความคิดเห็นของพนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อโนชา งามจิต. (2562). การจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา ครูและบุคลากร วิทยาลัยเทคโนโลยีซีเทคแปซิฟิค จังหวัดพะเยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค.
อัจฉรา ลิ้มวงษ์ทอง. (2557). การบริหารความขัดแย้งในองค์การ. สำนักพิมพ์ บุ๊คส์ ทู ยู.
Thomas, K. W., & Kilmann, R. H. (1978). Thomas–Kilmann conflict mode interest. XICOM, Inc.
