การส่งเสริมเสริมทักษะชีวิตและอาชีพตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง : ประสบการณ์โรงเรียนบ้านห้วยยาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทักษะชีวิตและอาชีพมีความสำคัญ เนื่องจากเป็นทักษะที่นักเรียนจะต้องนำไปดำเนินชีวิตในปัจจุบันและเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับอนาคต เป็นพฤติกรรมหรือความสามารถในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
กับตนเองและสังคม ซึ่งทำให้มีความพร้อมในการปรับตัวอย่างมีสติ และรอบคอบ มีการวางแผน สำหรับ
การประกอบอาชีพอย่างเหมาะสมกับตัวเอง โดยปราศจากความขัดแย้ง มีการบริหารจัดการชีวิตได้อย่างลงตัวและมีความสุข โรงเรียนบ้านห้วยยางได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะชีวิตและอาชีพ ทักษะการเรียนรู้
ที่เชื่อมโยงสู่อาชีพ มีงานทำตามความถนัด และความต้องการของตนเอง ส่งเสริมให้ผู้เรียนทุกคนได้รับการพัฒนาทักษะการดำรงชีวิตที่มีคุณภาพ และพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง จึงได้จัดการเรียนรู้โครงงานชาทองอุไร เพื่อให้นักเรียนเรียนรู้กระบวนการผลิตชาทองอุไร พัฒนาและจำหน่ายชาทองอุไรให้มีคุณภาพดี และราคาประหยัด พัฒนาทักษะการทำงานและการทำงานร่วมกับบุคคลอื่น ฝึกทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนโรงเรียนบ้านห้วยยางตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง โดยการนำทรัพยากรที่มีอยู่ในโรงเรียนมาสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ ซึ่งกระบวนการการทำชาทองอุไร เป็นการผลิตสินค้า เพื่อใช้ดื่มเป็นประจำในชีวิตประจำวัน สามารถผลิตสินค้าชาทองอุไรได้ด้วยตนเองโดยใช้วัสดุ อุปกรณ์ที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น เป็นมิตรต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม เป็นการเสริมรายได้และลดรายจ่าย ส่งเสริมลักษณะนิสัย การทำงานที่ดี เรียนรู้การทำงานอาชีพและมีจิตอาสาทำงานเพื่อส่วนรวม การดำเนินกิจกรรมตามขั้นตอน และกระบวนการเป็นการสนับสนุนและส่งเสริมให้มีทักษะในการประกอบอาชีพต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชนัดดา เทียนฤกษ์. (2558). การพัฒนาโมเดลการวัดทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนระดับ
ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในศตวรรษที่ 21. An Online Journal of Education, 10(4), 224–237.
https://so01.tcithaijo.org/index.php/OJED/article/view/35622
วิจารณ์ พานิช. (2556). สนุกกับการเรียนในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิภาวี ศิริลักษณ. (2557). การพัฒนาตัวบงชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21. JOURNAL OF EDUCATION
NARESUAN UNIVERSITY, 16(4), 155–165. https://so06.tcithaijo.org/index.php/
edujournal_nu/article/view/21953
ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). คู่มือวิทยากรในการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการการจัดการ
เรียนรู้เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียง Version3.3. ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิ
ยุวสถิรคุณ.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). เรียนรู้...บูรณาการ. คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ.2555-2559. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรฐกิจ และสังคม
แห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558).
แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะสาขาวิชาชีพ. โรงพิมพ์
ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
สุวัฒน์ ทรัพยะประภา. (2561). ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของทองอุไร. https://www.kasetsanjorn.com
/1862/
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2561). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (The Twenty-First Century Skills).
https://www.trueplookpanya.com/blog/content/66054/- teaartedu-teaart-teaarttea.
เอกนฤน บางท่าไม้. (2561). “การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนการสอน โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน
เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาในรายวิชาการถ่ายภาพ ดิจิทัล” Veridian E-Journal
Silpakorn University. 11(1) : 34. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Chatwattana, P., & Nilsook, P. (2017). A web-based learning system using project-based
learning and imagineering. International Journal of Emerging Technologies in
Learning,12(5), 4-22.
KM CHILD-PBL. (2018). Project-based Learning. http://www.vcharkarn.com/vcafe/202304
