แรลลี่ประวัติศาสตร์ ตราดน่ารู้ : การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21
Main Article Content
บทคัดย่อ
การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้จำเป็นต้องปลูกจิตสำนึกที่ถูกต้องเกี่ยวกับความภาคภูมิใจด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น แหล่งเรียนรู้ในชุมชน หรือรากเหง้าของตนเอง โดยรวบรวมองค์ความรู้ที่มีอยู่ทั้งในและนอกองค์กร ชุมชน หรือในตัวบุคคลมาพัฒนาให้เป็นระบบเพื่อให้ทุกคนในองค์กรสามารถเข้าถึงความรู้และพัฒนาตนเองให้เป็นผู้รู้ ปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้เรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงผสมผสานกับสาระความรู้ ต่าง ๆ อย่างสมดุล จัดบรรยากาศสภาพแวดล้อมให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้และมีประสิทธิภาพ ปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม ซึ่งบทความเรื่องแรลลี่ประวัติศาสตร์ ตราดน่ารู้ : การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของท้องถิ่น 2) เพื่อสร้างจิตสำนึกและเห็นคุณค่าของตนเองเกิดความภาคภูมิใจในบรรพบุรุษที่ก่อตั้งบ้านเมือง สืบทอดขนบธรรมเนียม ประเพณีศิลปวัฒนธรรม และ 3) เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนเป็นนักคิด มีเหตุมีผล มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ได้ทำกิจกรรมนอกห้องเรียนมาสู่แหล่งเรียนรู้ในชุมชนจังหวัดตราด เสริมสร้างศักยภาพและประสบการณ์ความรู้ใหม่ ๆ มีกระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณภาพของผู้เรียน ประกอบด้วย 3 กิจกรรม คือ 1) กิจกรรมสร้างสัมพันธ์ 2) กิจกรรมบอกเล่าเมืองตราด และ 3) กิจกรรมปั่นจักรยานหา RC โดยใช้แนวคิดวงจรคุณภาพ PDCA ในการดำเนินงานให้บรรลุผลถึงเป้าหมายที่กำหนดไว้ ซึ่งมีขั้นตอนในการวางแผน การปฏิบัติตามแผน การติดตามประเมินผล และการพัฒนาปรับปรุงแก้ไขอย่างต่อเนื่อง มีกิจกรรมที่สนุกสนาน กระตุ้นความสนใจเพื่อให้กระบวนการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้แก่ผู้เรียนมีประสิทธิภาพสูงขึ้น และส่งผลให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้อย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21ปริมาณขยะ การคัดแยกขยะ และการนำขยะไปใช้ประโยชน์ ให้มีการดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรมเกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลประสบผลสำเร็จตามเป้าหมายอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2544). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ : แนวคิดวิธีและเทคนิคการสอน 1.
กรุงเทพฯ : เดอะมาสเตอร์กรุ๊ฟแมนเนจเม้นท์.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. 2562. การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 10-11.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. 2553. หลักการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์. 2-4,10.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. พิมพ์
ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : ทิพยวิสุทธิ์.
ทรงลักษณ์ สกุลวิจิตร์สินธุ. (2560). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการเรียนรู้ร่วมกันทางออนไลน์.
Veridian E-Journal Silpakorn University ฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และ
ศิลปะ, 10(2), 437-450.
อมรา ติรศรีวัฒน์. (2563). การประเมินข้อดีและข้อด้อยของการจัดการเรียนการสอนบัญชีออนไลน์ในวิชา
ด้านการบัญชีโดยนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาบัญชี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ: ในสถานการณ์ของการ
รักษาระยะห่างทางสังคมช่วงโรคระบาด COVID-19. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ, 9(2), 179-
ระวิวรรณ วรรณวิไชย. (2562). การพัฒนาชุดกิจกรรมนาฏศิลป์บําบัดสำหรับเด็กดาวน์ซินโดรมที่มีอาการ
สมาธิสั้นร่วมด้วย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลป. ปีที่ 21(1).
อดิพล เปียทอง. (2559). TQM กับการบริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขา
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ปีที่ 11(1).
ยุรวัฒน์ คล้ายมงคล. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณลักษณะบัณฑิตที่
พึงประสงค์ เรื่องสุขภาวะโดยประยุกต์ใช้ระบบคู่สัญญากับแนวคิด PDCA และ education
0. วารสารครุศาสตร์. ปีที่ 46(3).
เกริกก้อง มังคละพฤกษ์ และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2561). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารโรงเรียน
อาชีวศึกษาตามแนวคิดการเสริมสร้างค่านิยมในการทำงาน. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก. ปีที่ 36(3).
โกมล ศรีทองสุข และ กิตติกรณ์ นพอุดมพันธุ์. (2560). กิจกรรมละครสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาทักษะการ
ช่วยเหลือตนเอง ในกิจวัตรประจำวันของเด็กก่อนวัยเรียน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์คณะ
ศึกษาศาสตร์. ปีที่ 18(2).
จุลลดา จุลเสวก และ ชวนพบ เอี่ยวสานุรักษ์. (2564). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาของครูผู้สอน
เพื่อพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. ปีที่ 8(1).
สถาบันวิจัย พัฒนา และสาธิตการศึกษา. (2564). โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ การส่งเสริมศักยภาพผู้สอน
ในรายวิชาการงานอาชีพ ด้วยกิจกรรมสร้างสื่อชุดกิจกรรมฝึกสมาธิ. โครงการบริการวิชาการแก่
ชุมชน สาขาวิจัยและพัฒนาการสอนการงานอาชีพ สถาบันวิจัย พัฒนา และสาธิตการศึกษา.
ดุษฎี อายุวัฒน์ และคณะ. (2562). PDCA เทคนิคการให้คำปรึกษาในกระบวนการสร้างสุข. กรุงเทพฯ: พรี
ปริ้นท์.
ประทีป ไชยเมือง. (2564). การประเมินโครงการพัฒนาคุณลักษณะนักเรียนอย่างสมดุลของ โรงเรียน
บดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 4. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา. ปีที่ 11(2).
สานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2547). เอกสารการนิเทศใช้แหล่งเรียนการเรียนรู้ในโรงเรียน
และชุมชน. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
วิลาสินี วัฒนมงคล. (2561,มกราคม-มิถุนายน). วิกฤตการศึกษาไทยในยุค 4.0 ศึกษาศาสตร์.มมร,6(1): 438.
สานักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไข
เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
วิจารณ์ พานิช, (2556). สนุกกับการเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์, 2556. 388
หน้า
ณิรดา เวชญาลักษณ์. 2561. หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ภาษาต่างประเทศ
Lodgaard, E., Gamme, I., & Aasland, K.E. (2012). Success Factors for PDCA as
Continuous Improvement Method in Product Development. IFIP
International Conference on Advances in Production Management Systems.
Vol.12(2).
Pietrzak, M. & Paliszkiewicz, j. (2015). Framework of Strategic Learning: The PDCA
Cycle. Management. Vol.10(2).
Kim, O. (2019). A Study on the Measures for Managing the Quality of Curriculum of
Early Childhood Education Department in College with the Application of CIPP
Model Based on PDCA. Journal of the Korea Convergence Society. Vol.10(1).