คุณลักษณะนักการเมืองท้องถิ่นที่ดีในการปกครองท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มุ่งศึกษาคุณลักษณะนักการเมืองท้องถิ่นที่ดีในการปกครองท้องถิ่น การเมือง การปกครองท้องถิ่น คือการเมืองที่ประชาชนเลือกนักการเมืองเข้าไปทำหน้าที่แทนตนเองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น นั่นคือ ผู้บริหารท้องถิ่นและสมาชิกสภาท้องถิ่น โดยตัวแสดงทางการเมืองท้องถิ่นที่มีบทบาทหลัก มีทั้งที่อยู่ในภาคการเมืองคือผู้บริหารและสมาชิกสภาท้องถิ่น ภาคราชการส่วนท้องถิ่น คือพนักงานและหน่วยปฏิบัติการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และภาคประชาสังคม เช่น ผู้นำชุมชนหรือบุคคลที่ได้รับการเคารพยกย่องจากสมาชิกชุมชน นักการเมืองท้องถิ่นถือเป็นผู้นำของประชาชนและมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อ การพัฒนาท้องถิ่นและชุมชน คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นที่ดีมีผลต่อการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยิ่ง จึงจำเป็นที่จะต้องเป็นผู้นำที่มีบุคลิกภาพที่ดี มีคุณธรรมจริยธรรม ตลอดจนมีความสามารถด้านการบริหาร เป็น ผู้มีวิสัยทัศน์ และมีประสบการณ์ในการทำงาน คุณสมบัติดังกล่าวหากผู้ที่เข้ามาบริหารท้องถิ่นมีครบถ้วนก็จะทำให้การดำเนินงานต่าง ๆ เป็นไปอย่างราบรื่น ขณะเดียวกันอุปสรรคและปัญหาในการบริหารท้องถิ่นก็จะลดลง และยังสามารถที่จะแก้ไขปัญหาให้กับประชาชนของตนได้อย่างจริงจังตรงตามความต้องการของท้องถิ่นอย่างแท้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แสงสารพันธ์. (2548). การศึกษาภาวะผู้นำกับการบริหารคุณภาพทั้งองค์การของโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เกรียงศักดิ์ สุวรรณวัจน์. (2549). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุขององค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำของหัวหน้ากลุ่มนิเทศ ติดตาม และประเมินผลการจัดการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
[ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เกียรติกำจร กุศล. (2543). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุขององค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อภาวะความเป็นผู้นำของคณบดี สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย [ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ชูศักดิ์ เที่ยงตรง. (2518). การบริหารการปกครองท้องถิ่นไทย. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐพล ใจจริง. (2566). นักการเมืองท้องถิ่น. http://wiki.kpi.ac.th/index.php?
ธวัชชัย วงศ์สังฮะ. (2554). คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นในอุดมคติ: กรณีศึกษาเขตตำบลบางโปร่ง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุบผา จานทอง. (2550). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลในทัศนะของประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง: ศึกษาเฉพาะกรณี ตำบลหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
[รัฐประศาสศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2554). การเมืองท้องถิ่น: การเมืองของใครโดยใครเพื่อใคร. จตุพรดีไซด์.
ประทาน คงฤทธิศึกษากร. (2553). การปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 3). สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
ปาริชาติ ทองมา. (2550). ศึกษาสภภาพภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนสภาพและแบบแลกเปลี่ยนของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนจังหวัดเพชรบูรณ [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2554. บริษัท ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด (มหาชน).
เรวัตร์ ชาตรีวิศิษฎ์. (2554). ภาวะผู้นำ. คอมแพคท์พริ้นท์.
วิญญู อังคณารักษ์. (2519). การปกครองส่วนท้องถิ่น. ธพิทวัฒนการพิมพ์.
สมผล ตระกูลรุ่ง. (2566). คุณสมบัตินักการเมือง. https://www.posttoday.com/politics/199015
อุทัย หิรัญโต. (2523). การปกครองท้องถิ่น. โอเดียนสโตร์.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2552). แปรถิ่น เปลี่ยนฐาน: สร้างการปกครองท้องถิ่นให้เป็นรากฐานของประชาธิปไตย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Clement, L. M. & Richard, S. T. (1992). Effective leadership in student services. Jossey- Bass.
Daniel, W. (1967). A comparative survey of local government and administration. Kurusapha Press.
Yukl, G. (1998). Leadership in organizations (4th ed.). Prentice – Hill.
Haris, G. M. (1984). Comparative Local Government. William Brendon and Son.
John, J. C. (1957). Outline of Local government of the United Kingdom. Sir Isaac Pitman & Sons.
John, W. G. (1990). On leadership. A Division of Macmillan.
William, A. R. (1953). Local government, In Encyclopedia of Social science. The Macmillan.
William, V. H. (1951). State and local government in the United States. Mc Graw-Hill.
