วิสาหกิจเพื่อสังคม: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของรายงานวิจัยที่เกี่ยวกับวิสาหกิจเพื่อสังคมหรือกิจการเพื่อสังคม ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในช่วง พ.ศ. 2558-2565 2) ศึกษาคุณลักษณะของรายงานวิจัยที่เกี่ยวกับวิสาหกิจเพื่อสังคมหรือกิจการเพื่อสังคม ในข้อ 1) และ 3) รูปแบบกิจการหรือวิสาหกิจเพื่อสังคม ด้วยวิธีวิจัยสืบค้นรายงานวิจัยจากสารสนเทศ จำนวน 3 แหล่ง ได้แก่ 1) ระบบฐานข้อมูลวารสารอิเล็กทรอนิกส์กลางของประเทศไทย (Thai Journals Online) 2) ระบบฐานข้อมูลรายงานการวิจัยและวิทยานิพนธ์ไทยฉบับเต็มในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ (Thai Digital Collection) และ 3) ระบบฐานข้อมูล Google Scholar ด้วยครื่องมือสืบค้นรายงานวิจัยจากสารสนเทศของ 3 แหล่ง ข้างต้น ผลการวิจัยพบว่า 1) บทความที่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกมีจำนวนทั้งสิ้น 39 บทความ ส่วนใหญ่กำหนดคำสำคัญคือ วิสาหกิจเพื่อสังคม ผู้ประกอบการเพื่อสังคม การประกอบการเพื่อสังคม ธุรกิจเพื่อสังคม และกลยุทธ์วิสาหกิจเพื่อสังคม ตามลำดับ ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการของประเทศไทยด้านสังคมศาสตร์ในปี 2564 มากที่สุด และมีผู้ประพันธ์ชื่อแรกเป็นนักวิจัยหรือนักวิชาการในสถาบันอุดมศึกษา 2) วิสาหกิจชุมชนเป็นประเด็นที่ใช้ในการศึกษามากที่สุด รองลงมาคือ บริษัทประชารัฐรักสามัคคี อีกทั้งยังมีการนำแนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัยหรือใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ลักษณะกรณีศึกษา เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และ 3) จากการสังเคราะห์เนื้อหาบทความ พบว่า สามารถจำแนกขอบเขตความรู้ออกเป็น 4 กลุ่มความรู้หลัก และ 19 กลุ่มความรู้ย่อย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติคุณ แสงนิล และสันติธร ภูริภักดี. (2561). การศึกษาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อความยั่งยืนด้วยหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของวิสาหกิจเพื่อสังคม กรณีศึกษา สามพรานโมเดล โดยมูลนิธิสังคมสุขใจ. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 11(1), 168-181.
คณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา. (2565). ประกาศเรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา พ.ศ. 2565. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม.
จิตติ กิตติเลิศไพศาล และกัลยา กิตติเลิศไพศาล. (2563). การรับรู้การเป็นผู้ประกอบการทางสังคมของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผ้าและเครื่องแต่งกายในจังหวัดสกลนคร. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(2), 157-168.
จีระ พุ่มพวง และกำชัย จงจักรพันธ์. (2565). มาตรการส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคมตามพระราชบัญญัติ ส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม พ.ศ. 2562. วารสารรัชต์ภาคย์,16(46), 262-278.
ชฎาพร หล่อประโคน. (2563). การนำนโยบายสานพลังประชารัฐไปสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาบริษัทประชารัฐรักสามัคคีฉะเชิงเทรา (วิสาหกิจเพื่อสังคม) จำกัด. วารสารนิติ รัฐกิจ และสังคมศาสตร์, 4(2), 161-183.
ติญทรรศน์ ประทีปพรณรงค์. (2564). การพัฒนาอย่างยั่งยืนกับวิสาหกิจเพื่อสังคม. โครงการเอกสารและตำรา คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
บัณฑิต เสาวภาภรณ์, ทักษญา สง่าโยธิน และลลิต ถนอมสิงห์. (2562). การศึกษาหลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดช มหาราช บรมนาถบพิตรเพื่อน้อมนำมาเป็นแนวทางในการปฏิบัติงานสำหรับกิจการเพื่อสังคม. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 13(1), 311-328.
พรพิมล โรจนโพธิ์, สมชัย พุทธา และวิวัฒน์ วรวงษ์. (2563). บทบาทของวิสาหกิจเพื่อสังคมในการพัฒนาและการจัดการห่วงโซ่คุณค่าใหม่ ในการผลิตวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์แปรรูป, วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 6(1), 412-429.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2558). บทบาทของซีเอสอาร์และวิสาหกิจเพื่อสังคมกับการแก้ปัญหาสังคม. วารสารพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร, 17(2), 13-34.
พิมพ์พร ชีวานันท์ และสุมาลี สว่าง. (2564). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจและพฤติกรรมใน การสนับสนุนทางการเงินผ่านการระดมทุนสาธารณะเพื่อการลงทุนในวิสาหกิจเพื่อสังคมในประเทศไทย. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 15(23), 79-98.
วันรัชม์ พิรุณจินดา. (2561). ปัญหาเกี่ยวกับการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมในรูปแบบบริษัทจำกัด, วารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์, 11(2), 332-347.
วิทยา นามเสาร์, จิระพงค์ เรืองกุน. (2564). การประกอบการเพื่อสังคม: กรณีศึกษายิ้มสู้คาเฟ่ ร้านกาแฟเพื่อ
สร้างโอกาสในการทํางานให้กับคนพิการ. วารสารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 6(1), 1-8.
สานิตย์ ศรีชูเกียรติ, อภินันท์ เอื้ออังกูร, สุทธิพร บุญมาก, นวิทย์ เอมเอก. (2564). การศึกษาการดำเนินงานโซ่อุปทานสินค้าอาหารทะเลปลอดภัย: กรณีศึกษาวิสาหกิจเพื่อสังคม ร้านคนจับปลาสตูล, วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 13(1), 15-34.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม. (2565). รายงานประจำปี 2564. สำนักงาน.
Dees, G. 2007. Taking social entrepreneurship seriously. Society.
Lundstrom, A., Zhou, C., von Friedrichs, Y., & Sundin, E. (2014). Social entrepreneurship: Leveraging economic, political, and cultural dimensions. Springer international.
Moher D., Liberati A., Tetzlaff J., Altman D. G., and PRISMA Group. (2009). Preferred reporting items for systematic reviews and meta-analyses: The PRISMA statement. PLOS Medicin.
Prieto-Diaz, R. (2002). A faceted approach to building ontologies. Information reuse and integration IRI 2003. IEEE International.
Taylor, A.G. (2004). The organization of information. (2nd ed). Libraries Unlimited.
