องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ณ แหลมพรหมเทพ จังหวัดภูเก็ต: การวิเคราะห์จำแนกกลุ่ม

Main Article Content

พัชรินทร์ ชูชัย
ณัฏกฤษฏิ์ เอกวรรณัง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง "องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มาเยือนแหลมพรหมเทพ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต: การวิเคราะห์ด้วยการจำแนกกลุ่ม" มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวเกี่ยวกับองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว "แหลมพรหมเทพ" ตามแนวคิด 6As และ 2) วิเคราะห์จำแนกกลุ่มองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีผลต่อความพึงพอใจและไม่พึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาเยือนแหลมพรหมเทพ บทความวิจัยเชิงสำรวจนี้ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปจำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีความพึงพอใจโดยรวมต่อการมาเยือนแหลมพรหมเทพในระดับมาก ความคิดเห็นต่อองค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยว 6 As โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่ได้รับความพึงพอใจสูงสุดคือ สิ่งดึงดูดใจ และด้านที่ได้รับความพึงพอใจต่ำสุดคือ ความสามารถในการเข้าถึง ส่วนผลการวิเคราะห์จำแนกกลุ่ม ฟังก์ชันจำแนกกลุ่มมีความมีนัยสำคัญทางสถิติและมีความแม่นยำในการจำแนกกลุ่มโดยรวมในระดับมาก องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลสูงสุดในการจำแนกกลุ่มความพึงพอใจและไม่พึงพอใจคือกิจกรรม รองลงมาคือสิ่งดึงดูดใจ และ ที่พัก ตามลำดับ ดังนั้นแหลมพรหมเทพควรให้ความสำคัญกับกิจกรรมและสิ่งดึงดูดใจ เพื่อใช้เป็นจุดแข็งในการสร้างความภักดีของนักท่องเที่ยวและรักษามาตรฐานของชื่อเสียงในฐานะแหล่งท่องเที่ยวระดับโลก และทิวทัศน์ที่สวยงาม การปรับปรุงห้องน้ำสาธารณะให้มีความสะอาดอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มความพึงพอใจให้กับนักท่องเที่ยว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชูชัย พ., & เอกวรรณัง ณ. (2026). องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ณ แหลมพรหมเทพ จังหวัดภูเก็ต: การวิเคราะห์จำแนกกลุ่ม. วารสารปราชญ์ประชาคม, 4(2), 201–214. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/5792
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2563). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย. กรม.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2553). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2555–2559. กระทรวง.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2562). สถิตินักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ ปี 2564. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). คู่มือการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับแหล่งท่องเที่ยว. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

ชลิตา เฉลิมรักชาติ. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อวัดร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ). DSpace at Bangkok University. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/3063

นิศา ชัชกุล. (2557). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พลธนธรณ์ ประดิษฐเวทย์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจและการกลับมาท่องเที่ยวซํ้าของนักท่องเที่ยวที่มีต่อชุมชนท่องเที่ยว ธ.ก.ส. ในเขตพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล). CMMU Digital Archive. https://archive.cm.mahidol ac.th/handle /123456789/3662

พรเพ็ญ อ้นประวัติ และวีระ วีระโสภณ. (2566). การศึกษาพฤติกรรมความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเกาะภูเก็ต หลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 5 บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5(1), 548-555.

http://www.journalgrad.ssru.ac.th/index.php/miniconference/article/view/4244

พิศมัย จัตุรัตน์, และชวลีย์ ณถลาง. (2565). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนของกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 16(2), 50-64.

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดภูเก็ต. (2561). รายงานสถิตินักท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต. สำนักงาน.

Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination in the future. Tourism Management, 21(1), 97–116. http://dx.doi.org/10.1016/S0261-5177(99)00095-3

Cochran, W. G. (1953). Sampling techniques. John Wiley & Sons.

Collier, A., & Harraway, J. (1997). Principles of tourism. Longman Paul.

Mathieson, A., & Wall, G. (1982). Tourism: Economic, physical and social impacts. Longman.

McIntosh, R. W., & Gupta, S. (1980). Tourism: Principles, practices, philosophies. Grid.

Oliver, R. L. (1980). A cognitive model of the antecedents and consequences of satisfaction decisions. Journal of Marketing Research,17(4),460–469.

Pizam, A., Neumann,Y., & Reichel, A. (1978). Tourist satisfaction: The Case of Israel. Annals of Tourism Research,5(3),314–325.

Torabi, Z.-A., Shalbafian, A. A., Allam, Z., Ghaderi, Z., Murgante, B., & Khavarian-Garmsir, A. R. (2022). Enhancing memorable experiences, tourist satisfaction, and revisit intention through smart tourism technologies. Sustainability, 14(5), Article 2721. https://doi.org/10.3390/su14052721