การประยุกต์ใช้ทฤษฎีพุทธเศรษฐศาสตร์ของศาสตราจารย์ ดร.อภิชัย พันธเสน กับการดำเนินกิจกรรมทางด้านอวกาศของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์และสังเคราะห์แนวทางการดำเนินกิจกรรมอวกาศของประเทศไทย ผ่านกรอบแนวคิดทฤษฎีพุทธเศรษฐศาสตร์ของศาสตราจารย์ ดร.อภิชัย พันธเสน ท่ามกลางบริบทการเปลี่ยนผ่านของโลกเข้าสู่ยุค “เศรษฐกิจอวกาศใหม่” (New Space Economy) ที่มุ่งเน้นการแข่งขันเชิงพาณิชย์และการแสวงหากำไรสูงสุด ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหาความไม่ยั่งยืนและการจัดสรรทรัพยากรที่ไม่คุ้มค่า บทความนี้เสนอการเปลี่ยนผ่านกระบวนทัศน์จากระบบ “ทุนนิยม” ที่ให้ความสำคัญกับเงินทุนและการเติบโตทางวัตถุ สู่ระบบ “ปัญญานิยม” ที่ยึดถือปัญญาเป็นปัจจัยการผลิตหลัก โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์ใน 3 มิติสำคัญ ได้แก่ (1) มิติด้านการผลิต ที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมและไม่ก่อให้เกิดขยะอวกาศ (2) มิติด้านการบริโภค ที่แยกแยะ “ความจำเป็น” (Needs) ออกจาก “ตัณหา” (Tanha) เพื่อมุ่งตอบสนองประโยชน์ใช้สอยที่แท้จริงมากกว่าการสร้างมูลค่าเทียม และ (3) มิติด้านโครงสร้างพื้นฐาน กรณีศึกษาการจัดตั้งท่าอวกาศยาน โดยประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงอันประกอบด้วย ความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกันทางกฎหมาย ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การดำเนินกิจการอวกาศของไทยไม่ควรเป็นเพียงสัญญะแห่งความทะเยอทะยานทางวัตถุ แต่ควรเป็นเครื่องมือในการยกระดับคุณภาพชีวิตและสร้าง “ศานติสุข” ให้แก่สังคม อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการพัฒนาที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูเกียรติ น้อยฉิม. (2566). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการการจัดตั้งท่าอวกาศยานของประเทศไทย: มิติทางด้านกฎหมายและความเป็นไปได้. มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
ชูเกียรติ น้อยฉิม. (2567). ท่าอวกาศยานในฐานะ ‘ประตูเชื่อม’ โลกกับห้วงอวกาศ: ศึกษาเปรียบเทียบมาตรการทางด้านกฎหมายของสหรัฐอเมริกา สหพันธรัฐรัสเซีย ออสเตรเลีย อินโดนีเซีย และสาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(1), 45–64.
สุวิจักขณ์ จันดาพันธ์. (2568). แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจอวกาศใหม่ของประเทศไทยให้สอดคล้องกับกฎหมายอวกาศระหว่างประเทศ. วารสารนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, 8(2), 278-326.
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน). (ม.ป.ป.). ทำไมคนไทยต้องสนใจอวกาศ? เจาะลึกอุตสาหกรรมมูลค่าล้านล้านบาท ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง. https://www.gistda.or.th/news_view.php?n_id=8091&lang=TH.
อภิชัย พันธเสน และคณะ. พุทธเศรษฐศาสตร์ ฉบับนิสิต นักศึกษา และประชาชน. สำนักพิมพ์ดอกหญ้าวิชาการ, 2549.
Etzioni, A. (1964). The Moon-Doggle. American Political Science Review, 58(4), 980-981.
Pop, V. (2009). Who Owns the Moon?: Extraterrestrial Aspects of Land and Mineral
Resources Ownership. Springer.
Stiglitz, J. E. (2000). Economics of the Public Sector. W.W. Norton & Company.
Weinzierl, M. (2018). Space, the Final Economic Frontier. Journal of Economic Perspectives, 32(2), 173–92. https://www.aeaweb.org/articles?id=10.1257/jep.32.2.173
NASA. (n.d.). Wernher von Braun. NASA. https://www.nasa.gov/people/wernher-von-braun/
United Nations. (1967). Treaty on Principles Governing the Activities of States in the
Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies.
United Nations. https://www.unoosa.org/oosa/en/ourwork/spacelaw/treaties/introouterspacetreaty.html