การพัฒนากิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ผู้สูงอายุผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์

Main Article Content

นิภาภรณ์ คำเจริญ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการของผู้สูงอายุในการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ 2) ประเมินประสิทธิผลของการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ให้กับกลุ่มผู้สูงอายุ และ 3) นำเสนอแนวทางการนำเสนอสินค้าหรือผลิตภัณฑ์ที่ได้ผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์ กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัยนี้เป็นกลุ่มผู้สูงอายุได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 34 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ การสนทนากลุ่ม การอบรมเชิงปฏิบัติการ แบบสอบถามเกี่ยวกับประสิทธิผลของการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ให้กับกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.98 และแบบสอบถามความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อการอบรมเพื่อนำเสนอแนวทางการนำเสนอสินค้าหรือผลิตภัณฑ์ที่ได้ผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์ ซึ่งมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.87 การสนทนากลุ่มจะใช้การวิเคราะห์เนื้อหา สำหรับการประเมินใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้สูงอายุมีความต้องการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ และสามารถผลิตใช้งานเองในครัวเรือนได้ 2) การประเมินประสิทธิผลของการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ให้กับกลุ่มผู้สูงอายุ ในด้านความรู้ความเข้าใจ และการนำไปใช้ในประโยชน์อยู่ในระดับมาก และมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อการอบรมเพื่อนำเสนอแนวทางการนำเสนอสินค้าหรือผลิตภัณฑ์ที่ได้ผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์ อยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คำเจริญ น. (2026). การพัฒนากิจกรรมเพื่อเสริมสร้างรายได้ผู้สูงอายุผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารปราชญ์ประชาคม, 4(2), 231–247. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/5380
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองสถิติเศรษฐกิจ. (2565). สรุปผลที่สำคัญการมีการใช้ไอซีทีของผู้สูงอายุพ.ศ. 2565. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

นนทยา อิทธิชินบัญชร. (2559). แนวทางการสร้างอาชีพเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับผู้สูงอายุในจังหวัด ศรีสะเกษ. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 8(1), 111-121.

น้ำทิพย์ วิภาวิน. (2558). เครือข่ายสังคมในสังคมเครือข่าย . วารสารวิจัยสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ, 8(2), 119-127.

พายุ นาวาคูระ. (2564). แนวทางการพัฒนาอาชีพสำหรับผู้สูงอายุของบ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอ เมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษยสังคมสาร (มมส), 19(3), 21 42.

สุภาวดี เทียนธาดา, สุชาติ ลี้ตระกูล, ณรงค์ศักดิ์ ศรีสม และปวีณา ลี้ตระกูล. (2564). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการสร้างรายได้ให้ตนเองของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่ชายแดนจังหวัดพะเยา โดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(2), 211-221.

อดิศักดิ์ จำปาทอง, คนึงนิจ ติกะมาตย์, เกสร มณีวรรณ และนิฤมล หิรัญวิจิตรภรณ์. (2562). แนวทางในการสื่อเพื่อส่งเสริมกิจกรรมของผู้สูงอายุจังหวัดลำปาง. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 11(3), 254-265.

อดิศักดิ์ จำปาทอง และศชากานท์ แก้วแพร่. (2564). แนวทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดลำปาง. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 15(2), 235-267.

อารี จำปากลาย และคณะ. (2558). ความหลากหลายทางประชากรและสังคมในประเทศไทย ณ ปี 2558. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

อัญชลี จุมพจามีกร. (2567). อยู่อย่างไรให้เป็นสุขในวัยสูงอายุ. https://www. rama.mahidol.ac.th

เอมิกา เหมมินทร์. (2556). พฤติกรรมการใช้และความคิดเห็นเกี่ยวกับผลที่ได้จากการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ (Social Media) ของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.