การบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัล 2) ระดับการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัลกับการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย และ 4) เพื่อสร้างสมการพยากรณ์การบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการดำเนินงานสถานศึกษา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด จำนวน 291 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน โดยใช้ศูนย์เครือข่ายของสถานศึกษาเป็นชั้นของการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ตอนที่ 1 แบบการบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัล มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 และตอนที่ 2 แบบสอบถามการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.94 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) การบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัลกับการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยมีความสัมพันธ์กันในเชิงบวกอยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) การพยากรณ์การบริหารเชิงนวัตกรรมยุคดิจิทัล ประกอบด้วย ด้านการนำไปปฏิบัติ ด้านวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ส่งผลต่อการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีอำนาจการพยากรณ์ได้ร้อยละ 28.90
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมเศรษฐกิจระหว่างประเทศ. (2563). School environment: Policies and current status. https://apps.who.int/iris/handle/10665/329964
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2567. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กฤษฎา ศรีสุชาติ. (2559). การพัฒนาตัวบ่งชี้และคู่มือโรงเรียนปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 10(1), 123-145.
จารุ โสภาคะยัง และสุกัญญา สุดารารัตน์. (2566). นวัตกรรมการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัลกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารราชภัฏพระนครวิชาการ, 2(1), 29.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2560). เทคนิคการสร้างเครื่องมือวิจัย: แนวทางการนำไปใช้อย่างมืออาชีพ. อมรการพิมพ์.
ไชยยุทธ์ อินบัว. (2565). การนำนโยบายพื้นที่นวัตกรรมทางการศึกษาไปปฏิบัติ ในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดปัตตานี. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(4), 30–41.
ฐิตินันท์ นันทะศรี, วาโร เพ็งสวัสดิ์, วัลนิกา ฉลากบาง และพรเทพ เสถียรนพเก้า. (2563). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา, 17(79), 11-20.
ฐิติพรรณ หอมจิตร์, มีชัย ออสุวรรณ และพร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับความต้องการในการพัฒนาตนเองของครู. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 2151-2166.
เดชา ลุนาวงค์. (2564). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร). SNRU e-Thesis. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/thesis_detail?r=62632233106
ทรงพล เจริญคำ (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนคุณภาพของ โรงเรียนวัดบางขุนเทียนนอก. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(2), 343–359.
ทัศนวรรณ พรมโคตร และกิจพิณิฐ อุสาโห. (2566). การดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของผู้บริหารโรงเรียนขนาดกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 1. วารสารการบริหาร การจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(2), 531–540.
ธำรงค์ จั่นฤทธิ์. (2024). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยในสถานศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(9), 778–792.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.
ปนัดดา บุญโสภณ, ธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์ และวีระพงษ์ เทียมวงษ์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), 65–80.
ปองเดช กวินปัถย์, นันทิรา วรกาญจนบุญ, สกุลรัตน์ สุทธิประภา และศศิวรรณ ทัศนเอี่ยม. (2566). ความสัมพันธ์และปัจจัยทำนายต่อวัฒนธรรมความปลอดภัยในระบบอุตสาหกรรมการผลิต. Industrial Technology Journal, 8(1), 125-134.
พิมพ์ทอง พัฒนาประพันธ์ และสุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อองค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 10(1), 175–189.
รัศมินทร์ พุทธอินทรา, หยกแก้ว กมลวรเดช และสุรเชษฐ์บุญยรักษ์. (2567). แนวทางการเสริมสร้างบทบาทผู้บริหารในการบริหารความปลอดภัยสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1 . Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(12), 1129–1150.
วุฒิศาสตร์ เทพอินแดง. (2568). การดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มสหวิทยาเขตเทสรังสี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(1), 163–175.
ศิรินทร์ พฤกษ์พนา, วาริท เจาะจิตต์, พยงค์ เทพอักษร และจันจิรา มหาบุญ. (2564). ผลของโปรแกรมกิจกรรมส่งเสริมความปลอดภัยด้วยเทคโนโลยีการสื่อสารผ่านสมาร์ทโฟนของพนักงาน. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 4(3), 49–66.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. (2567). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปี 2567. สำนักงาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงาน.
สุวัชชัย มงคลธง และเผด็จ จงสกุลศิริ. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4. วารสารพุทธพัฒนศาสตร์ศึกษา (Online), 1(3), 86-107.
องค์กรเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ. (2563). Education in the digital age: Healthy and happy children. OECD Publishing.
อดิศร ดีปานธรรม, ปรีชา ดิลกวุฒิสิทธิ์ และกิตติวงค์ สาสวด. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(31), 66-75.
AlAjmi, M. K. (2022). The impact of digital leadership on teachers’ technology integration during the COVID 19 pandemic in Kuwait. International Journal of Educational Research, 112, 1-10.
Anwar, S., & Saraih, U. N. (2024). Digital leadership in the digital era of education: enhancing knowledge sharing and emotional intelligence. International Journal of Educational Management, 38(6), 1581–1611. https://doi.org/10.1108/IJEM-11-2023-0540
Mihalache, M. (2021). Managerial innovation: Conceptualization, dimensions, and outcomes. Journal of Innovation & Knowledge, 6(1), 57–71. https://doi.org/10.1016/j.jik.2020.11.001
Subhash C. Kundu. (2016). Effects of safety climate, safety attitude, and safety performance on firm performance: A study of an automobile firm. International Journal of Business and Management, 11(12), 141–152. https://doi.org/10.5539/ijbm.v11n12p141