กระบวนการนิเทศเพื่อพัฒนาครูอย่างยั่งยืน

Main Article Content

ศรัณย์ ขนอม
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและพัฒนากระบวนการนิเทศที่ส่งเสริมการพัฒนาครูอย่างยั่งยืน ท่ามกลางโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วซึ่งมักเรียกว่าโลกยุค VUCA (Volatile, Uncertain, Complex, Ambiguous) การศึกษามีการปรับเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง โดยมีองค์ความรู้ ทฤษฎี และนวัตกรรม เกิดขึ้นอยู่เสมอ  ครูจึงจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแนวทางการจัดการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับความต้องการ ที่หลากหลายของผู้เรียนและบริบทที่เปลี่ยนแปลงไป กระบวนการนิเทศจึงมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนและยกระดับสมรรถนะของครู ตลอดจนส่งเสริมการเติบโตทางวิชาชีพอย่างต่อเนื่อง  อย่างไรก็ตาม การสร้าง   ความร่วมมือระหว่างผู้บริหารการนิเทศกับครูให้ประสบผลสำเร็จนั้น จำเป็นต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของ      ความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน เพื่อตอบสนองต่อความต้องการดังกล่าว บทความนี้จึงนำเสนอรูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการ ซึ่งผสานแนวคิด “กัลยาณมิตร” เข้ากับ “หน้าต่างโจฮารี” เพื่อสร้างกระบวนการนิเทศที่เกื้อกูลและส่งเสริมการสะท้อนคิด โดยได้พัฒนากรอบแนวคิดที่เรียกว่า โมเดล BGSF       ซึ่งมุ่งเน้นการสร้างความไว้วางใจ การแนะนำแนวทางการเรียนรู้ร่วมกัน และการประเมินผลอย่างต่อเนื่อง โมเดลนี้จึงเป็นแนวทางปฏิบัติที่ครูนิเทศสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาครูได้อย่างยั่งยืนในบริบทการศึกษา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ขนอม ศ., & วณิชวัฒนวรชัย ศ. (2025). กระบวนการนิเทศเพื่อพัฒนาครูอย่างยั่งยืน. วารสารปราชญ์ประชาคม, 3(2), 163–176. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/1861
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ. (2543). แนวทางการนิเทศและการให้ความช่วยเหลือโรงเรียนในการปฏิรูปการเรียนรู้

แบบต่อเนื่อง. กรมวิชาการและคณะอนุกรรมการปฏิรูปการเรียนรู้ในคณะกรรมการปฏิรูปการศึกษา

กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566). โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.

เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2546). การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งเสริมและปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในการดำเนินงานตามระบบ

การประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย) https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/6448

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). ทบทวนธรรมภูมิ (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักงานพระพุทธศาสนา

แห่งชาติ.

พุทธชาติ แสนอุบล. (2561). สภาพ ปัญหา และแนวทางในการพัฒนาการนิเทศภายในโรงเรียนมัธยมศึกษา

ภายใต้สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20. วารสารบัณฑิตศึกษา, 15(70), 171-181.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2545). การปฏิรูปกระบวนการเรียนรู้ในโรงเรียนนำร่อง: รูปแบบที่คัดสรร.

ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอสพีเค เปเปอร์ แอนด์ ฟอร์ม.

________. (2546). กัลยาณมิตรนิเทศ. สำนักงานมาตรฐานการเรียนรู้.

________. (2547). เทคนิคการนิเทศแบบกัลยาณมิตร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ทิศนา แขมมณี. (2550). รูปแบบการสอนทางเลือกต่าง ๆ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2555). การศึกษาปัญหาการนิเทศภายในสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหาร.

โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.

Heller, D. (1989). Peer supervision: A way of professionalizing teaching. Phi Delta Kappa

Educational Foundation.

Luft, J. & Ingham, H. (1955). The Johari window, a graphic model of interpersonal awareness

proceedings of the western training laboratory in group development. University of

California.

Man, E. (1996). Reflections of a new teacher - peer supervision in teacher development.

New Horizons in Education, 37.