ชีวประวัติและผลงานของไพจิตร ศุภวารี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัย “ชีวประวัติและผลงานของไพจิตร ศุภวารี” นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอผลการศึกษาการรวบรวม เรียบเรียงชีวประวัติของไพจิตร ศุภวารี และผลงานสร้างสรรค์ที่สะท้อนภาพสังคม ศิลปะ และวัฒนธรรม รวมทั้งคุณูปการต่อสังคมไทยโดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลผ่านการทบทวนวรรณกรรม การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 21 คน วิเคราะห์ผลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและการตีความ
ผลการศึกษาพบว่า อาจารย์ไพจิตร ศุภวารี ใช้ชีวิตวัยเด็กที่อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี มีวิถีชีวิตที่ลำบากต้องทำงานส่งตนเองและน้องให้ได้เรียนหนังสือ ขณะชีวิตการทำงานแบ่งได้ 4 ช่วง คือ 1) ทศวรรษ 2510 ช่วงของการพัฒนาและสร้างสรรค์ผลงานด้านการเขียน 2) ทศวรรษ 2520-2540 ช่วงของการนำ “ทุน” ทั้งทุนองค์ความรู้ ทุนทางสังคม และทุนเครือข่าย มาบูรณาการสร้างงานศิลปะครบวงจรในนาม “พี.ดี.โปรโมชัน” และการ “ต่อสู้” เพื่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ 3) ทศวรรษ 2540-2560 ช่วงของการทำงานแบบข้ามแพลตฟอร์ม ข้ามสื่อ และข้ามธุรกิจ และ 4) ทศวรรษ 2550-ปัจจุบัน เป็นช่วงการทำงานเพื่อสาธารณะ การอนุรักษ์และสืบสานงานวัฒนธรรม การช่วยเหลือศิลปินที่ทุกข์ยาก และทำหน้าที่เป็นอาจารย์พิเศษ
คุณค่าจากชีวประวัติอาจารย์ไพจิตร ศุภวารี และผลงานสร้างสรรค์ ได้แก่ ความอดทน ความพากเพียร ความซื่อสัตย์สุจริต มีอุดมการณ์ความเป็นครู ให้ความสำคัญกับสำนึกรักบ้านเกิดและประเพณีพื้นถิ่น และตลอดเส้นชีวิตการทำงาน 6 ทศวรรษ มีผลงานเขียนบทละครวิทยุประมาณ 70 เรื่อง มีเรื่องสั้น สารคดี บทความ อีกจำนวนมาก สร้างสรรค์ภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง รวมถึงสนับสนุนสร้างศิลปิน นักร้อง นักแสดงเข้าสู่วงการมากกว่า 50 คน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กณิษา เธียรสาธิต. (2544). ชีวประวัติและผลงานของ สมพร แซ่โค้ว. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ.
งามพิศ สัตย์สงวน. (2543). หลักมานุษยวิทยาวัฒนธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: บริษัทรามา การพิมพ์จำกัด.
จักรีรัตน์ แสงวารี. (2556). การบริหารงานละครวิทยุกระจายเสียงสู่ยุคดิจิทัล. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10 (48): 185-194.
ธวัช ปุณโณทก. (2527). วรรณกรรมปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2560). การจัดการสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.
ปรกเกศ ใจสุวรรณ์. (2564). ราชินีลูกทุ่ง: พุ่มพวง ดวงจันทร์ กับความเปลี่ยนแปลงของเพลงลูกทุ่งไทย
ทศวรรษ 2510-ทศวรรษ 2540. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2554). ภาวะผู้นำความเป็นไปในสังคมไทยและวิธีการแก้ไข. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
ปราชญา กล้าผจัญ และพอตา บุตรสิทธิวงศ์. (2554). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร:
ก.พลการพิมพ์.
พรสวัสดิ์ ศิรศาตนันท์. (2555). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
พิมพ์นภัส คงสุข และสมสุข หินวิมาน. (2565). การสื่อสารความหมายไม้เรียวของครูในภาพยนตร์ไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 10 (1): 30-38.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
วชิรวิชญ์ เลี่ยมสูงเนิน. (2562). ชีวประวัติของ มาทิลด้า คเชสซินสกาย่า จากภาพยนตร์เรื่อง Mathilde. ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิยะดา ตั้งเที่ยงธรรม. (2559). ชีวประวัติและผลงานของภานุ พิทักษ์เผ่า. ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ศิริลักษณ์ ศรีกล่ำ. (2554). การวิเคราะห์ภาษาในงานเขียนสารคดีอัตชีวประวัติเรื่อง "เกิดวังปารุสก์" พระนิพนธ์ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อตินุช สรรเกียรติกุล. (2548). ชีวประวัติและผลงานด้านโนราของโนราเติม อ๋องเซ่ง. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ.
อภิรัฐ ตั้งกระจ่าง. (2546). เศรษฐศาสตร์การจัดการ. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
อรรณพ วรวานิช. (2547). ชีวประวัติและวิธีการขับร้องของ ศรีสุดา รัชตะวรรณ. ปริญญา
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อำนวย จั่นเงิน. (2534). “กลวิธีเก็บข้อมูลประวัติบุคคล”, ใน การเก็บข้อมูลวัฒนธรรมพื้นบ้านเพื่อการวิจัย, หน้า 41-42. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
