การจัดการทุนทางวัฒนธรรมเพื่อยกระดับวิสาหกิจชุมชนลาวเวียงและพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

Main Article Content

Nusanee Meekaewkunchorn
ชัยวิชญ์ ม่วงหมี

บทคัดย่อ

วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบททางเศรษฐกิจ สังคม และทุนทางวัฒนธรรม  2) วิเคราะห์ศักยภาพและปัญหาในการจัดการห่วงโซ่อุปทาน 3) พัฒนารูปแบบการจัดการทุนทางวัฒนธรรมและห่วงโซ่อุปทานที่เหมาะสมกับบริบทของชุมชน 4) เสนอแนวทางกลยุทธ์นวัตกรรมในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการตลาดดิจิทัล การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี โดยแบ่งเป็น การวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งเก็บข้อมูลจากสมาชิกวิสาหกิจชุมชนลาวเวียงในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 400 คน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุด้วยโมเดลสมการโครงสร้าง ผ่านโปรแกรมสถิติขั้นสูง ควบคู่กับ การวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้เชี่ยวชาญและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 20 ท่าน พร้อมทั้งใช้เทคนิคการวิเคราะห์ SWOT และการระดมสมอง เพื่อสังเคราะห์แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนให้มีประสิทธิภาพและยั่งยืน ผลการวิจัยพบว่า 1) ทุนวัฒนธรรม ชุมชนใช้ระบบเครือญาติสร้างความไว้วางใจในการบริหารจัดการ โดยมี ผ้าตีนจกลายนาคและพิกุลเป็นอัตลักษณ์เฉพาะตัวที่สร้างความแตกต่างได้สูง 2) ศักยภาพและปัญหา มีจุดแข็งด้านภูมิปัญญาปราชญ์ชาวบ้าน แต่ขาดทักษะส่วนปลายน้ำ โดยเฉพาะด้านการตลาดดิจิทัล การเล่าเรื่อง และระบบจัดการสินค้าคงคลัง 3) รูปแบบการจัดการ ใช้โมเดล 4 ระยะ คือ (1) ต้นน้ำ จัดการทุนวัฒนธรรมเชิงนิเวศ (2) กลางน้ำ สร้างมูลค่าเพิ่มด้วยนวัตกรรม (3) ปลายน้ำ รุกตลาดดิจิทัลสากล และ (4) เป้าหมาย ความยั่งยืนผ่านกลไกตลาดและห่วงโซ่อุปทาน 4) กลยุทธ์นวัตกรรมภายใต้แนวคิดการตลาดนำการผลิตตาม วัฒนธรรมสร้างมูลค่า ผ่านการขายแบบไร้รอยต่อ, ปรับสินค้าสู่ไลฟ์สไตล์ร่วมสมัย, ชูอัตลักษณ์วัฒนธรรม และยกระดับองค์กรสู่มาตรฐานมืออาชีพเพื่อความยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Meekaewkunchorn, N., & ม่วงหมี ช. (2026). การจัดการทุนทางวัฒนธรรมเพื่อยกระดับวิสาหกิจชุมชนลาวเวียงและพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 6(2), 3200–3217. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/6876
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ฐาปนา เขื่อนเพชร, กิตติกาญจน์ แสงแก้ว, และ พลวัฒน์ ประพัฒน์ทอง. (2566). รูปแบบการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืนโดยใช้ทุนทางวัฒนธรรมและนวัตกรรมการจัดการเป็นฐานในพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษ. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 10(1), 112-125.

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, สมชาย รักชาติ, และวิภา ใจดี. (2562). แนวทางการจัดการวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ. 8(2), 45–60.

ณพงศ์ วงศ์วิวัฒน์, พีรดล แก้วมานะกุล, และ สุรเดช คุ้มพวง. (2564). การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันและความยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่ภาคกลาง. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 16(1), 85-98.

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานนโยบายการเงิน เดือนธันวาคม 2564. https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/MonetPolicyComittee/MPR/DocLib/MPR_Thai_December2021.pdf

ธีรพงษ์ มีไธสง, บุญยสพรรณ รัศมี, และ ปิยภัสร์ ปานศิริ. (2565). การจัดการทุนทางวัฒนธรรมเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากและส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. 11(2), 245-258.

นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2534). ทฤษฎีและแนวความคิดเกี่ยวกับการพัฒนาชนบท. ใน เอกสารการสอนชุดวิชาคหกรรมศาสตร์กับการพัฒนาชุมชน หน่วยที่ 1-7. พิมพ์ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปริญญา จันทรวิชิต, พนา จินดาศรี, และ สุพรรณษา ประเสริฐสังข์. (2565). การจัดการวัฒนธรรมดิจิทัลเพื่อส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นและการตลาดดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผ้าทอไทยในยุคเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. 11(2), 159-174.

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2564). ความท้าทายด้านพลังงานและเศรษฐกิจหลังโควิด-19: มุมมองการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยเศรษฐกิจและพัฒนา. 11(2), 45-58.

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2564). รายงานการศึกษาทุนทางวัฒนธรรมในภาคเหนือ. เชียงใหม่: ศูนย์ภูมิปัญญาท้องถิ่น.

สมชาย เลิศภิรมย์สุข, อภิรักษ์ กลางมณี, และ กนกพร ชัยประเสริฐ. (2564). การจัดการห่วงโซ่อุปทานและดิจิทัลเทคโนโลยีเพื่อยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนไทยในยุคความปกติใหม่. วารสารวิชาการนวัตกรรมและการจัดการ. 6(2), 45-59.

Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108

Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood.

International Energy Agency. (2021). Global energy review 2021: Assessing the effects of economic recovery on global energy demand and CO2 emissions. Retrieved from https://www.iea.org/reports/global-energy-review-2021

Peterson, A., & Anderson, B. (2022). Innovation in community enterprises: A cultural perspective. Journal of Rural Development. 15(3), 120–135.

Peterson, R. D., & Anderson, J. (2022). Supply chain disruptions and their impact on the global economy: Lessons from COVID-19. Journal of International Business and Economics. 20(3), 89-105.

Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. Free Press.

Prahalad, C. K., & Ramaswamy, V. (2004). The future of competition: Co-creating unique value with customers. Harvard Business School Press.

Teece, D. J. (2018). Dynamic capabilities as (workable) management systems theory. Journal of Management & Organization. 24(3), 359–368.

Throsby, D. (1999). Cultural capital. Journal of Cultural Economics. 23(1/2), 3–12.

World Bank. (2022). Global economic prospects, January 2022. Washington, DC: World Bank. Retrieved from https://www.worldbank.org/en/publication/global-economic-prospects

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.