ทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย – หนองบัวลำภู

Article Sidebar

PDF
เผยแพร่แล้ว: ส.ค. 31, 2026
คำสำคัญ:
ทักษะในยุคดิจิทัล ประสิทธิผลของสถานศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษา

Main Article Content

สุขุม พรมเมืองคุณ
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา และ 4) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัด ส.พ.ม. เลย - หนองบัวลำภู กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้บริหารและครูผู้สอน จำนวนกลุ่มตัวอย่างคำนวณจากตารางของเครซี่และมอร์แกน ได้จำนวน 330 คน ทำการสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่นำมาใช้ในการศึกษาคือแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความน่าเชื่อถือเท่ากับ 0.885 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่นำมาใช้วิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า


  1. ทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด ส.พ.ม. เลย – หนองบัวลำภู ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

  2. ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัด ส.พ.ม. เลย – หนองบัวลำภู ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

  3. ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดส.พ.ม. เลย – หนองบัวลำภู มีความสัมพันธ์เชิงเส้นระดับสูงทิศทางบวก (r = .749)

  4. ทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด ส.พ.ม. เลย – หนองบัวลำภู ได้แก่ ทักษะดิจิทัลในการบริหารจัดการองค์การทั้งระบบ และทักษะภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและการคิดเชิงนวัตกรรม ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยร่วมกันพยากรณ์ความแปรปรวนของประสิทธิผลของสถานศึกษาได้ร้อยละ 41.50 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ได้ดังนี้

                สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ  Y ̂ = 2.260 + .320X2 + .203X3


                สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ Z ̂ = .401X2 + .284X3

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พรมเมืองคุณ ส. (2026). ทักษะในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย – หนองบัวลำภู. เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 6(2), 4086–4101. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/5901
ฉบับ
ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 (2026): ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2569)
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤตธิดา ศรีภูวงษ์ และ กิจพิณิฐ อุสาโห. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกลุ่มทุ่งฝน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน. 3(2), 772–786.

กนกพรรณ แก้วกิ่ง และสมใจ เดชบํารุง. (2567). ประสิทธิผลของสถานศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์. 2(1). 36 – 46.

กันตชาติ กุดนอก, ไชยา ภาวะบุตร และ เพ็ญผกา ปัญจนะ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ธนกฤต จักรสุวรรณ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการควบคุมของผู้บริหารสถานศึกษาในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา. เทคโนโลยีคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

บุญตรี แก้วอินธิ และไพฑูรย์ พวงยอด (2565). สภาพและความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสารการบริหารและ นิเทศการศึกษา. 13(1), 42–51.

เมทินี ดงเรืองศรี และพระครูธรรมาภิสมัย. (2567). ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน. 5(3), 114 – 127.

ลลิดา ไสยสัตย์ และ ศศิรดา แพงไทย. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 3. Journal of Integration Social Sciences and Development. 5(1), 63–76.

สุนันทา เขินไพร และธดา สิทธิ์ธาดา. (2568). ทกัษะดิจิทลัของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มบางพลี 1 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 2. หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สุทิน สุขกาย และพงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2562). การศึกษาประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่ง ประเทศไทย (สพบท.), 1(1), 69–78.

เสาวลักษณ์ น้อยบุญตัน และธารารัตน์ มาลัยเถาว์. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายการศึกษาแม่สาย-เวียงพางคำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต. 25(1), 114 – 127.

สมจิตร ประทุมทอง และคณะ. (2568). ทักษะของผู้นำในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสาร วิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 20(1), 1–13.

Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly. 41(1), 49-82.

Edmonds, R. (1979). Effective schools for the urban poor. Educational Leadership, 37(1), 15-24.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607-610.

Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.

Scheerens, J. (1990). School effectiveness research and the development of process indicators of school functioning. School Effectiveness and School Improvement. 1(1), 61-80.