Digital Skills of School Administrators and Their Impact on School Effectiveness under the Secondary Educational Service Area Office Loei - Nong Bua Lamphu
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study 1) the digital era skills of school administrators, 2) school management effectiveness, 3) the relationship between digital era skills of school administrators and school effectiveness, and 4) factors affecting school effectiveness under the Secondary Educational Service Area Office of Loei - Nong Bua Lamphu. The sample consisted of administrators and teachers. The sample size was calculated using Krejcie and Morgan's table, yielding 330 participants. Stratified random sampling was employed. The research instrument was a 5-level rating scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.885. Data were analyzed using statistical software. The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, Pearson's product-moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis. The findings revealed that:
- Digital-age skills of school administrators under OPEC in Loei and Nong Bua Lamphu provinces were at the highest level overall.
- School effectiveness under OPEC in Loei and Nong Bua Lamphu provinces was at the highest level overall.
- The relationship between digital-age skills of school administrators and school effectiveness under OPEC in Loei and Nong Bua Lamphu provinces showed a high positive linear correlation (r = .749).
- Digital-age skills of school administrators under OPEC in Loei and Nong Bua Lamphu provinces—namely, digital skills in holistic organizational management and innovative leadership and innovative thinking skills—significantly affected school effectiveness at the .01 statistical significance level. Together, they predicted 41.50% of the variance in school effectiveness. The prediction equations in raw score and standardized score forms are as follows:
Raw score prediction equation: Ŷ = 2.260 + .320X2 + .203X3
Standard score prediction equation: Ẑ = .401X2 + .284X3
Article Details
References
กฤตธิดา ศรีภูวงษ์ และ กิจพิณิฐ อุสาโห. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกลุ่มทุ่งฝน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน. 3(2), 772–786.
กนกพรรณ แก้วกิ่ง และสมใจ เดชบํารุง. (2567). ประสิทธิผลของสถานศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์. 2(1). 36 – 46.
กันตชาติ กุดนอก, ไชยา ภาวะบุตร และ เพ็ญผกา ปัญจนะ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธนกฤต จักรสุวรรณ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการควบคุมของผู้บริหารสถานศึกษาในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา. เทคโนโลยีคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญตรี แก้วอินธิ และไพฑูรย์ พวงยอด (2565). สภาพและความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสารการบริหารและ นิเทศการศึกษา. 13(1), 42–51.
เมทินี ดงเรืองศรี และพระครูธรรมาภิสมัย. (2567). ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน. 5(3), 114 – 127.
ลลิดา ไสยสัตย์ และ ศศิรดา แพงไทย. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 3. Journal of Integration Social Sciences and Development. 5(1), 63–76.
สุนันทา เขินไพร และธดา สิทธิ์ธาดา. (2568). ทกัษะดิจิทลัของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มบางพลี 1 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 2. หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สุทิน สุขกาย และพงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2562). การศึกษาประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่ง ประเทศไทย (สพบท.), 1(1), 69–78.
เสาวลักษณ์ น้อยบุญตัน และธารารัตน์ มาลัยเถาว์. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายการศึกษาแม่สาย-เวียงพางคำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต. 25(1), 114 – 127.
สมจิตร ประทุมทอง และคณะ. (2568). ทักษะของผู้นำในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสาร วิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 20(1), 1–13.
Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly. 41(1), 49-82.
Edmonds, R. (1979). Effective schools for the urban poor. Educational Leadership, 37(1), 15-24.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607-610.
Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.
Scheerens, J. (1990). School effectiveness research and the development of process indicators of school functioning. School Effectiveness and School Improvement. 1(1), 61-80.
