ประเพณีบุญทอดเทียน สืบทอดพระพุทธศาสนา รักษาประเพณีอีสาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประเพณีบุญทอดเทียน สืบทอดพระพุทธศาสนา รักษาประเพณีอีสาน เป็นประเพณีที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อในทางพระพุทธศาสนามีการสืบทอดประเพณีการแห่เทียนพรรษาที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างวัดและชุมชน เป็นประเพณีที่สืบทอดและปฏิบัติต่อ ๆ กันมาต่อเนื่องยาวนานตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ การทอดเทียนพรรษาและต้นดอกเงินร่วมกับชาวบ้าน เพื่อรักษาประเพณีอีสานเป็นวิถีชีวิตของคนในชุมชน ปัจจัยสำคัญของการเกิดขึ้นการดำรงอยู่ของประเพณี ซึ่งยังคงมีอยู่จวบจนอดีตจนถึงปัจจุบัน และแนวคิดสำคัญสามารถโน้มนําให้ประชาชน คือ ความเลื่อมใสและศรัทธาจนทำให้ประเพณีสามารถดำรงอยู่ได้ยาวนานมาจนถึงปัจจุบัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณรงค์ เส็งประชา. (2531). พื้นฐานวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ปรวิทย์ ไวทยาชีวะ. (2551) การศึกษากระบวนการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นของช่างพื้นเมืองเชียงใหม่ ในการทำตุงล้านนาด้วยวิธีการฉลุลายกระดาษ . กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แปลก สนธิรักษ์. (2527). ระเบียบสังคม ประเพณี วัฒนธรรม ศาสนา. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
ทัศนีย์ ทองสว่าง. (2547). รากฐานแห่งชีวิตวัฒนธรรมชนบทกับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
สรัญพัฒน์ ตันสุขเกษม. (2543). การสื่อสารและการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมงานประเพณีแห่เทียนพรรษา จังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการวิจัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ส. พลายน้อย. (2530). แลไปข้างหน้า. กรุงเทพฯ: รวมสาส์น.เสฐียรโกเศศ. (2550). พันหนึ่งทิวา. กรุงเทพฯ: พิมพ์คำ.
เสรี พงศ์พิศ. (2553). วัฒนธรรมพื้นบ้าน : รากฐานการพัฒนาชนบท. กรุงเทพฯ: ภูมิปัญญา.
พรรณศิธร สอนอิ่มสาตร์. (2557). ประเพณีหล่อเทียน และแห่เทียนพรรษา. สำนักศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. http://arts.pnru.ac.th/
th/km/tradition-culture/
