ความงามเชิงสุนทรียะตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3

บทคัดย่อ

บทความวิชาการเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดความงามเชิงสุนทรียะตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ในทรรศนะพุทธปรัชญาเถรวาท ความงามเชิงสุนทรียะนั้นหมายถึง ความงดงามของวิถีชีวิต โดยชาวตะวันตกนั้นมีความเชื่อที่สัมพันธ์กับแนวคิดความงามทางอภิปรัชญาและจริยศาสตร์แต่ยึดมั่นในเหตุผลและความสมบูรณ์ของมนุษย์เน้นความสำคัญแก่สุนทรียภาพในวิถีชีวิตของมนุษย์มากกว่าเรื่องของจินตนาการเกี่ยวกับเทพเจ้าเพียงด้านเดียว ส่วนความงามของตะวันออกนั้นได้มาจากพระพุทธศาสนา ซึ่งเน้นความงามที่มีคุณค่าทางด้านของจิตใจที่ผ่านการพัฒนาตามหลักคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ความงามในบุญกิริยาวัตถุมี 3 ระดับ คือ งามในเบื้องต้นหมายถึงการให้ทาน งามในท่ามกลาง หมายถึงการรักษาศีล และงามในที่สุดหมายถึงการเจริญสมาธิภาวนา ความงามเป็นศิลปะที่มีคุณค่าในตัวเอง การฝึกฝนพัฒนาให้เป็นผู้มีศีล ฝึกฝนสมาธิให้เป็นผู้มีสติ และฝึกฝนพัฒนาตนเองให้เป็นผู้มีปัญญา มุ่งให้ใช้ปัญญาในการคิด ตริตรองอย่างมีเหตุมีผล นั่นคือความงามพร้อมทั้งภายนอกและภายใน ที่จะนำพาชีวิตอยู่ในสังคมยุคปัจจุบันอย่างมีความสุขเพื่อเกื้อหนุนและส่งเสริมให้เกิดความงามทั้งต่อตนเองและต่อสังคมโดยเริ่มจากสังคมเล็กๆ คือครอบครัวและขยายไปในสังคมระดับต่างๆจนถึงสังคมโลกอันเป็นการประกอบคุณงามความดีในชีวิต