ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ประชากรและกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุอำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอหนองบัวแดง อำเภอคอนสวรรค์ และอำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ทั้งหมด 10 ส่วน สถิติที่ใช้ในงานวิจัย สถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation Coeffcient : r) ผลการวิจัยพบว่า ผลการศึกษาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ด้านการรับรู้ พบว่า การรับรู้ประโยชน์ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และการรับรู้อุปสรรคในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีการรับรู้อยู่ในระดับปานกลาง มีความรู้เกี่ยวกับการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อยู่ในระดับต่ำ มีทัศนคติเกี่ยวกับการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อยู่ที่ระดับดี มีความวิตกกังวลในระดับปานกลาง ไม่มีภาวะซึมเศร้า ด้านปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ อาชีพ โรคประจำตัว ผลกระทบต่อการดำรงชีวิต ประวัติการรับวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ประวัติการติดเชื้อได้รับเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้สูงอายุคนในครอบครัว ความวิตกกังวลทั่วไป ผลกระทบที่ได้รับภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ทัศนคติเกี่ยวกับการป้องกันโรคโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 พฤติกรรมการป้องกันโรคโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2562). สถิติผู้สูงอายุ ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2566 แยกตามตำบล. Retrieved from http://www.dop.go.th/th/know/1/238 (สืบค้นวันที่ 25 มีนาคม 2566).
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2563). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย. Retrieved from http://www.dop.go.th/th/know/1/275 (สืบค้นวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2566).
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2563). สรุปรายงานการป่วย พ.ศ.2563. Retrieved from http://bps.moph.go.th/new_bps/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2 (สืบค้นวันที่ 14 มีนาคม 2566).
ฐาณญา สมภู่, และ คณิต เขียววิชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมภาวะพฤฒิพลังของ ชมรมผู้สูงอายุไทย. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์, 12(1).
ทะนงศักดิ์ ยิ่งรัตนสขุ, ภาณุวัฒน์ เชิดเกียรติกูล, และปณิตา วรรณพิรุณ. (2558). การพัฒนาการ เรียนรู้และอาชีพของผู้สูงอายุ: การทดสอบรูปแบบการเรียนรู้ของผู้สูงอายุเพื่อส่งเสริม ภาวะพฤฒพลัง. มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี
ปาริชาต ญาตินิยม. (2547). ลักษณะภาวะพฤฒพลัง : กรณีศึกษาผู้สูงอายุไทยที่มีชื่อเสียง. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ. http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/1970
นงลักษณ์ บุญเยีย, & นิทรา กิจธีระวุฒิวงษ์. (2563). ปัจจัยทำนายการสูงวัยอย่างมีพลังของผู้สูงอายุ อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(1), 224-234
พินิจ ฟ้าอำนวยผล. (2561). การวิจัยทบทวนตัวชี้วัดและระบบข้อมูลเพื่อติดตามประเมิน Active ageing สำหรับประเทศไทย ภายใต้แผนงานบริหารจัดการโครงการวิจัยท้าทายไทย กลุ่มเรื่อง Active and Productive ageing. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
Tesch-Roemer C. (2012). Active ageing and quality of life in old age. UN.
Worawet, S. (2009). Poverty and financial security of the elderly in Thailand. Ageing International, 33(1), 50-61.
Yang, Y., Meng, Y., & Dong,P. (2020). Health, security and participation: A structural relationship modeling among the three pillars of active ageing in China. International Journal of Environmental Research and Public Health, 7(19), 7255.
