การสร้างความหมายภูมิลักษณ์ท้องถิ่นในจังหวัดเลย: กรณีศึกษาเรื่องเล่าเกี่ยวกับยักษ์จึ่งขึ่งดังแดง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมเรื่องเล่าเกี่ยวกับยักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดงที่ปรากฏอยู่ในการรับรู้ของผู้คนในจังหวัดเลย รวมถึงศึกษาความหมายภูมิลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับเรื่องเล่ายักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดงในชุมชนท้องถิ่นจังหวัดเลย ตลอดจนวิเคราะห์บาทบาทของเรื่องเล่าเกี่ยวกับยักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดงที่มีต่อการสร้างความหมายภูมิลักษณ์ท้องถิ่นในจังหวัดเลย โดยใช้วิธีเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญในพื้นที่ตำบลบุฮมและตำบลเชียงคาน ผลการศึกษาพบว่าจากการเก็บรวบรวมข้อมูลเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับ “ยักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดง” ที่ปรากฏอยู่ในการรับรู้ของผู้คนในชุมชนท้องถิ่นของอำเภอเชียงคานจังหวัดเลยแห่งนี้ จะมีลักษณะเป็นเรื่องราวอธิบายเหตุ ได้แก่ เรื่องเล่าที่อธิบายถึงที่มาของการกำเนิดภูมิทัศน์ทางธรรมชาติ และเรื่องเล่าที่อธิบายถึงที่มาของการตั้งชื่อชุมชนหมู่บ้านต่าง ๆ อีกทั้งความหมายของภูมิลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับเรื่องเล่ายักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดง พบมีความเชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อมทางกายภาพของพื้นที่ต่าง ๆ อันเป็นชื่อเรียกเกี่ยวกับภูมินามสถานที่นั้นๆ ในความหมายทางภูมิลักษณ์ท้องถิ่นที่ผู้คนต่างรับรู้ร่วมกัน ได้แก่ ความหมายว่าด้วยภูมิลักษณ์ที่เป็นชื่อบ้านนามเมือง ความหมายว่าด้วยภูมิลักษณ์ที่เป็นชื่อภูผาหน้าถ้ำ และความหมายว่าด้วยภูมิลักษณ์ที่เป็นชื่อเกาะแก่งแหล่งหิน ตลอดจนบทบาทของเรื่องเล่าเกี่ยวกับยักษ์ท้าวจึ่งขึ่งดังแดงที่มีต่อการสร้างความหมายภูมิลักษณ์ท้องถิ่น ส่วนใหญ่พบมีความเชื่อมโยงกับความเป็นมาของชื่อเรียกเกี่ยวกับภูมินามสถานที่ต่างๆ ในชุมชนท้องถิ่นอย่างหลากหลาย ซึ่งสะท้อนให้เห็นการให้ความหมายของลักษณะทางกายภาพของสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ ภายใต้มิติทางสังคมและวัฒนธรรมของผู้คนในชุมชนท้องถิ่น ได้แก่ บทบาทที่มีต่อการสร้างความหมายในวิถีการตั้งชุมชน บทบาทที่มีต่อการสร้างความหมายในวิถีประมงพื้นบ้าน และบทบาทที่มีต่อการสร้างความหมายในวิถีความเชื่อทางศาสนา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชลธิชา นิสัยสัตย์. (2552). "ยักษ์" ในนิทานพื้นบ้านภาคเหนือของไทย: บทบาทและความหมายเชิงสัญลักษณ์. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดนัย วินัยรัตน์. (2551). การสร้างความหมายภูมิลักษณ์ท้องถิ่นผ่านนิทานพื้นบ้านเรื่องตาม่องล่าย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปฐม หงษ์สุวรรณ. (2554). แม่น้ำโขง :ตำนานปรัมปราและความสัมพันธ์กับชนชาติไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.).
วันวิสา คำพิกาศ. (2558). การศึกษา ความหมาย คุณค่าของภูมินามจากตำนานพื้นบ้านในชุมชนอำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ศิราพร ฐิตะฐาน ณ ถลาง. (2537). ในท้องถิ่นมีนิทานและการละเล่น การศึกษาคติชนในบริบททางสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
สัมภาษณ์, นายวิเชียร คูวาจารย์. อายุ 69 ปี. อดีตข้าราชการครูบ้านผาแบ่น หมู่ที่ 11, 20 มิถุนายน 2566.
สัมภาษณ์, นายวรวิทย์ อินทรศรี. อายุ 65 ปี. อดีตข้าราชการครูบ้านผาแบ่น หมู่ที่ 11, 20 มิถุนายน 2566.
สัมภาษณ์, นางกึ่ง ศรีเสาร์. อายุ 75 ปี. ชาวบ้านผาแบ่น หมู่ที่ 11, 19 ธันวาคม 2566.
สัมภาษณ์, นางคำ ป้องที. อายุ 78 ปี. ชาวบ้านผาแบ่น หมู่ที่ 11, 19 ธันวาคม 2566.
สัมภาษณ์, นางสำลี บัวคำ. อายุ 75 ปี. ชาวผาแบ่น หมู่ที่ 11, 19 ธันวาคม 2566.
สัมภาษณ์, นายประเสริฐ ชัยจันทร์. อายุ 76 ปี. ชาวผาแบ่น หมู่ที่ 6, 24 พฤษภาคม 2567.
สัมภาษณ์, นายสงวน บุญเรือง. อายุ 71 ปี. ชาวผาแบ่น หมู่ที่ 6, 24 พฤษภาคม 2567.
สัมภาษณ์, นางชิน สืบสาย. อายุ 86 ปี. ชาวผาแบ่น หมู่ที่ 6, 24 พฤษภาคม 2567.