พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษา สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

Main Article Content

อภิรดี ไชยกาล

Abstract

The purpose of this research was to study learning behaviors of early childhood students of Rajabhat Sisaket. The population consisted of 292students enrolled in the second semester of the academic year 2024. The research instruments included a five-level scale questionnaire the IOC was 0.60-1.00, and the reliability values of the instrument were at 0.82. The statistical methods applied include frequency, percentage, mean, and standard deviation. The research result found that learning behaviors of early childhood students of Rajabhat Sisaket were at high level, considered each behaviors were ; students came to study regularly, followed by students were cooperated in doing learning activities both inside and outside the classroom, and students submitted the assigned work on time. In behaviors of the least; students reviewed the lesson regularly, followed by the students did not understand the content were asking the teachers immediately, and when teacher gave students an opportunity, they often expressed their opinions in class.

Article Details

How to Cite
ไชยกาล อ. (2025). พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษา สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. MCU UBONRATCHATHANI JOURNAL OF BUDDHIST STUDIES (JOBU), 7(1), 1507–1516. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/8476
Section
Academic articles

References

กนกภรณ์ เทสินทโชติ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.

กมลทิพย์ ยงใจยุทธ. (2558). การสังเคราะห์งานวิทยานิพนธ์สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ระหว่างปี พ.ศ.2545-2555. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

กีรติ คุวสานนท์ และภาวิณี โสธายะเพ็ชร. (2566). การส่งเสริมองค์ประกอบตามแนวคิดผู้เรียนเป็นสำคัญเพื่อการพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 21(1), 11-20.

ฉันทนา รัตนพลแสน. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ณ ระยอง เขต 2. (ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.

ปัญจา ชูช่วย. (2551). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลา วิทยาเขตปัตตานี. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ไพศาล เอกะกุล. (2553). การวิเคราะห์จำแนกประเภทปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อเจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

รุจิราพรรณ คงช่วย. (2559). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเขตภาคใต้. (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

วนิดา ดีแป้น. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยโดยการวิเคราะห์พหุระดับ. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.

สุกฤตา เส็งเข้ม และคณะ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนของนิสิต คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารมหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(3), 79-91.

อภิชาติ แก้วประดิษฐ์. (2543). ความสัมพันธ์ของเจตคติต่อการเรียนและพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ช่างอุตสาหกรรมที่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อรนุช ศรีคำ และคณะ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิจัยการศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

Atkinson, S. K. (1966). The education‘s encyclopedia. New Jersey: Prentice-Hall.