THE BEST PRACE STUDY OF ACADAMIC AFFAIRS ADMINISTRATION TO ENHANCE ACHIEVEMENT OF THE LOWER SECONDARY LEVEL OF THE SCHOOLS UNDER THE UDONTHANI SECONDARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research objective was to study the best practice in academic administration to enhance academic achievement of the lower secondary level of the schools under the Udon Thani Secondary Education Area Office. The results showed that best practice in academic administration to enhance achievement of the lower secondary of the schools under the Udon Thani Secondary Education Area Office. Academic administration was divided to enhance academic achievement in 4 aspects: 1) Curriculum: The school curriculum prepared to know about the needs of learners and localities, develop the school curriculum to be comparable to the international standard curriculum, manage the school curriculum in a participatory way, evaluate the school curriculum to be used in developing the curriculum to be appropriate, 2) learning management: SAMAKI MODELof management has adopted and promoted academic excellence by providing student-centered teaching and learning by using various materials, teaching and learning networks, providing positive classrooms and motivating reinforcement. 3) Conduct measurement and evaluation in accordance with the school curriculum and core curriculum, focusing on measurement and evaluation based on actual conditions.By analyzing the learning outcomes of learners according to the learning objectives to be comprehensive. Apply national exam guidelines It is used in the measurement and evaluation process to promote the development of tools for measuring and evaluating results efficiently and appropriately for the learners and the school context, and 4) In terms of educational supervision, the 360-degree internal supervision project is continuously implemented with friendliness. Boosts morale Exchange practices, brainstorm and find new ways to drive student success, reflect on teaching practices and student outcomes, and evaluate and summarize improvement reports for further development.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. (ฉบับที่2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้(ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัญจน์ นาคามดี และวันชัย ริจิรวนิช. (2560). การสำรวจผลการศึกษาด้วยการเรียนแบบ Block Course. กรณีศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และ ที่แก้เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) 2553. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิก.
ขวัญข้าว ซุ่มเกษรกูลกิจ. (2559). แนวทางการบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จักร พรสุขภาพ. (2559). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในอำเภอสะเมิง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ชลธิชา เพชรานรากร. (2563) รูปแบบการบริหารงานวิชาการเชิงพุทธของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ในจังหวัดนครสวรรค์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ต้องตา กวดนอก. (2556). การศึกษาความคิดเห็นของครูที่มีต่อสมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในกลุ่มเขตพื้นที่กรรุงเทพฯกลาง สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธีระชัย ศรีวงษ์รัตน์. (2559). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปาริชาต สุนทร. (2560). การบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 4. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
ปรีดา บัวยก. (2564 ). รูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
วราเสฏฐ์ เกษีสังข์. (2559). การบริหารจัดการการวัดและประเมินผลการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในศตวรรษที่ 21. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศักดา กะแหมะเตบ, นพรัตน์ ชัยเรือง และประยงค์ ชูรักษ์. (2561). แนวทางการพัฒนางานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วารสารนาคบุตรปรทรรศน์, 2(10), 159.
สมใจ ทองงาม. (2559). การดำเนินการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มเขตกรุงธนใต้. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานพ.ศ. 2566-2570. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2566, จาก
https://sites.google.com/sesaud.go.th/spmud/home.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579.กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
Bruner. (1971). The Relevance of Education. New York: Science Editions, 98.
Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill.
Rogers, C.R. (1969). Freedom to Learn. Columbus, OH: Charles E. Merril.
Saylor, J. Galen and William M. Alexander. (1974). Planning Curriculum for School.New York : Holt, Rinehart and Winston.
