STATES, PROBLEMS AND SUGGESTIONS FOR THE DEVELOPMENT OF THE STUDENT ASSISTED SYSTEM OF SCHOOLS IN THA PHO SI NONSA-AT NETWORK UNDER UBON RATCHATHANI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 5
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: To study the operational states of the student-assisted system. To study problems in the operation of the student-assisted system. To study suggestions for the development of the operation of the student-assisted system of schools in Tha Pho Si NonSa-at Network under the Ubon Ratchathani Primary Educational Service Area Office. The sample comprised 117 subjects, including 8 directors, 1 director assistant, 95 teachers, and 13 other school personnel. The research tool was a five-level rating scale questionnaire with the discriminant powers between .50-.82 and .50-.67 and reliability of .97 and .96. The data were analyzed using Frequency, Percentage, Mean, Standard Deviation, and content analysis. The findings were as follows: 1) the operational states of the students-assisted system as whole and individual aspects were at a moderate level. The highest mean score aspect was preventing and problem-solving, then the transferring students and the lowest was the individual student's understanding. 2) the problems with the non-operation of the student-assisted system as a whole and individual aspects were moderate. The highest mean score aspect was the understanding of the individual student, then the scanning students and the lowest mean score was the preventing and problem-solving. and 3) the suggestions for the operational development of the student-assisted system were as follows 1) advisory teachers should visit students' residents and study individual student's problems, 2) advisory teachers should solve problems according to each case problem and solve them quickly, 3) advisory teachers should survey needs, interests, ability, and talent of students for improvement and at the same time bring those problems to homeroom activities for efficient operations, 4) advisory teachers should treat all students equally, and 5) schools should have a guideline to assist risk groups of students appropriately and in time.
Article Details
References
กมลวรรณ ทุนชิงชัย และ ศิริพร วงศ์รัตนมัจฉา เวสเตอร์เฮาท์. (2560). การบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนกรณีนักเรียนประจำพักนอน โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 34 จังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(1), 161-170.
กัลยา พรมรัตน์. (2559). การศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(1), 123-131.
เฉลิมพงษ์ สุขสมพนารักษ์. (2561). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนบ้านช่างหม้อ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ณัฎฐวิภา คำปันศรี. (2559). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธิตินัดดา สิงห์แก้ว. (2562). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้วงจร PDCA : กรณีศึกษาโรงเรียนวัดป่าตึงห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
นพเกล้า ทองธรรมมา และ สุวัฒน์ จุลสุวรรณ. (2563). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(5), 264-278.
นลินทิพย์ พรหมสังข์ และ เด่น ชะเนติยัง. (2558). รูปแบบการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแก่นักเรียนประถมศึกษาให้เติบโตเป็นคนดีของสังคมไทย. วารสารปาริชาติ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 28 (1), 31-32 .
พิชาพงศ์ นาภู่ และ กฤษกนก ดวงชาทม. (2565). แนวทางการพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างมีประสิทธิภาพของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(2), 253-263.
รุ่งนภา สุขสำแดง. (2563). การศึกษาปัญหาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุทธยา.
สมคะเน พิสัยพันธ์. (2555). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่ชุมชนมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5. (2565). รายงานผลการดําเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. โรงพิมพ์สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). คู่มือการคัดเลือกสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษา เพื่อรับรางวัลระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนประจำปี 2565. กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภัสสร สุริยะ. (2562). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
อัญทลียา ยอดมั่น, อานันต์ ทาปทา และ ชวนคิด มะเสนะ. (2560). สภาพ ปัญหาและแนวทางในการดําเนินงานระบบการดแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1. วารสารราชธานีนวัตกรรมทางสังคมศาสตร์, 1(3), 22-33.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
