MODEL OF INTEGRATED CO-DEVELOPMENT SUPERVISION TO DEVELOP THE QUALITY OF EDUCATION MANAGEMENT FOR SCHOOLS IN THE MAE NGERN EDUCATION DEVELOPMENT NETWORK GROUP
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to develop an integrated co-development supervision model for develop the quality of education management of schools in the Mae Ngern Educational Development Network group, to try out the integrated co-development supervision model, to study the results of using the co-developed internal supervision model, and to evaluate the efficiency in using the model for develop the quality of education management. Population used in the study were schools in the Mae Ngern education development group network Chiang Saen district Chiang Rai province, a total of 5 schools. The data were collected by field enquiry, interview, document analysis, the teaching observation recording form, the teaching and learning supervision recording form, the questionnaire, and the performance evaluation form. The statistics used for data analysis consisted of content analysis, percentage, mean, standard deviation. The research found that the integrated co-development supervision model to improve the quality of education management of schools in the Mae Ngern Education development network group had a 5-step process: 1) Collaborative Planning 2) Operation plan and Action 3) Evaluation 4) After Action Review 5) Redesign and Continued operations. Results of using the integrated co- development supervision model to improve the quality of education management of schools in the Mae Ngern education development network group, it was found that the model was most suitable at the highest level in terms of usefulness and possibilities. The results of evaluating the efficiency of using the integrated co-development supervision model to improve the quality of education management of schools in the Mae Ngern education development network group, were appropriate at the highest level including to suitability, utility, possibility, accuracy. Teachers were satisfied with the use of the format at the highest level. The students had an increase in learning achievement in the basic subject.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2556). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา.พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ : วี.พริ้นท์.
ธเนศ ขำเกิด. (2556). นิเทศการศึกษา – แลหลังการนิเทศการศึกษาเมื่อคราเริ่มแรก. วิทยาจารย์. วิทยาจารย์ ปีที่ 112 ฉบับที่ 12 เดือนตุลาคม 2556.
นพดล เจนอักษร และคณะ. (2564). กระบวนทัศน์การบริหารการศึกษาในยุคพลิกผัน. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์ ปีที่ 5 ฉบับที่ 2.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ.กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พิกุล นามฮุง. (2565). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการบริหาร การศึกษา ปีที่ 1 ฉบับที่ 2.
เพ็ญวิภา พรหมสุวรรณ์. (2557). อนาคตภาพของการนิเทศการศึกษาสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2556 - 2565). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหาสารคราม.
วราลักษณ์ อาจวิชัย. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัด
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปริญญา นิพนธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการขั้น พื้นฐาน เรื่องนโยบาย. สำนักงานคณะกรรมการขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ.
-2565. กรุงเทพฯ : สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
อนุศิษฏ์ นากแก้ว และคณะ. (2564). การนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การการศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(6), 85–96.
อำไพ นงค์เยาว์. (2560). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนานักเรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย นเรศวร.
