PEOPLE'S POLITICAL PARTICIPATION IN THE DIGITAL ERA

Main Article Content

พระปิยะพงษ์ จันทร์ดล
ณฐอร เจือจันทร์
ก้องพิพัฒน์ กองคำ
สุรศักดิ์ อุดเมืองเพีย

Abstract

Digital democracy is an opportunity for people to express their opinions through electronic media. Also known as digital, it is convenient and fast to communicate. People can recognize and monitor the work of the government quickly, and up to date, and nowadays people can express their opinions more. through online media such as Channels of YouTube, Facebook, Line, Messenger,Instagram and Twitter using media as a tool. Unlimited communication for political commentary. and can talk and exchange opinions, and political views with other people without needing to know each other With modern technology, convenient and fast Wireless communication is linked to information. The communication channels of the people are faster and more independent.

Article Details

How to Cite
จันทร์ดล พ. ., เจือจันทร์ ณ., กองคำ ก. ., & อุดเมืองเพีย ส. . (2022). PEOPLE’S POLITICAL PARTICIPATION IN THE DIGITAL ERA. MCU UBONRATCHATHANI JOURNAL OF BUDDHIST STUDIES (JOBU), 4(2), 791–800. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4163
Section
บทความวิชาการ

References

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2543). “ผมว่าจะไม่ไปเลือกตั้ง ส.ว.” มติชน (24กุมภาพันธ์ 2543) 1-2

ชนาธิป ศรีโท. (2560). วัฒนธรรมทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองที่ส่งผลต่อความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย ของประชาชนภาคตะวันนออกเฉียงเหนือ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

นิยม เวชกามา. (2561). รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนชาวสกลนครตามแนวพุทธจิตวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2544). การสร้างธรรมาภิบาล (Good Governance) ในสังคมไทย, กรุงเทพฯ :วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

ปุญญวันต์ จิตประคอง. (2556). บทบาทของสื่อทางเลือกข้ามพรมแดนในประเทศไทยในกระบวนการเปลี่ยนผ่านประชาธิปไตยของพม่า ศึกษากรณีวารสารสาละวินโพสต์ และเว็บไซต์สาละวินนิวสอ์อนไลน์. บัณฑิตวิทยาลัย :จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

พระครูอุดมเจติยารักษ์. (2561). แนวคิดประชาธิปไตยแบบองค์รวม ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 มกราคม มิถุนายน พ.ศ.2561

มนต์ชัย เทียนทอง. (2545). เทคโนโลยีการศึกษาทางไกล. กรุงเทพฯ : ศูนย์ผลิตตำราเรียน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

วชิรวัชร งามละม่อม. (2559). ทฤษฎีการมีส่วนร่วม วันพุธที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

วัฒน์ กุศล. (2547). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ดวงอาทิตย์ และดาวบริวาร ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. กรุงเทพฯ :

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วิทยา ดำรงเกียรติศักดิ์. (2558). พลเมืองดิจิทัล (Digital Citizenship)

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : ทิพยวิสุทธิ์

สิงห์คำ มณีจันสุข. (2561). ประชาธิปไตยกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 พฤษภาคม-สิงหาคม 2561

สิงห์คำ มณีจันสุข. (2561). ประชาธิปไตยกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2.

สุจิต บุญบงการ. (2537). การพัฒนาทางการเมืองของไทย ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทหาร สถาบันทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

อัจฉรา รักยุติธรรม. (2564). ความเป็นพลเมืองทางการเมือง" ในโลกยุคดิจิทัล: กรณีศึกษาจำเลยในข้อหาละเมิด ม.112. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 17 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน) 2564

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.