THE EVALUATION OF THE BACHELOR OF NURSING CURRICULUM REVISED EDITION 2018, FACULTY OF NURSING CHAIYAPHUM RAJABHAT UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to; evaluate the bachelor of nursing curriculum revised edition 2018, Faculty of Nursing, Chaiyaphum Rajabhat University. There are 680 participants in this study, including 32 administrators, curriculum instructor information and nursing instructors, 8 teaching support personnel, 240 nursing students in grades 1-4, 208 nursing graduates, 60 stakeholders and 186 customer service. The research instruments were interview forms for administrators and customer service, and questionnaires for curriculum instructor information, nursing instructors, teaching support personnel, nursing students, nursing graduates, stakeholders and customer service. All instruments were approved by 5 experts which IOC 0.60 - 1.00 and reliability were .85 - .93 respectively. Data analysis was performed by mean, standard deviation and content analysis. The results revealed that mean score of the overview of evaluation of the bachelor and each aspect including context, input, process, output, impact, effectiveness and transportability was a high level ( = 4.13, S.D.= .67; = 4.30, S.D.= .70; = 3.97, S.D.= .67; = 4.12, S.D.= .65; = 4.09, S.D.= .85; = 4.04, S.D.= .71; = 4.04, S.D.= .73; = 3.76, S.D.= .72) and sustainability were appropriate at the very high level ( = 4.13, S.D.= .34). The suggestion for the curriculum were as follow: 1) The curriculum structure and content of the curriculum were able to clearly identify the identity of the faculty of nursing. 2) The nursing laboratory should have a virtual learning environment, the quality audiovisual in the classroom and should have enough classroom in small group. 3) The teaching and learning management system should be consistent with the changes in current social conditions, assessment and student feedback. 4)The promoting quality english language skills and the 21st century skills. And 5) the promoting teachers to have doctoral qualifications and academic positions.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ,
______. (2552). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาพยาบาลศาสตร์. เข้าถึงเมื่อ 13 สิงหาคม 2564]. เข้าถึงได้จาก
www.mua.go.th/users/tqf-hed/news/FilesNews/FilesNews6/nurse_R.pdf
กนกพร ทองสอดแสง, อรนุช วงศ์วัฒนาเสถียรและสุภาพร กุลธินี. (2560). การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. (2561). หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ปีการศึกษา 2561. ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
จิราวรรณ กล่อมเมฆ, จันทนา หล่อตระกลู, เพชรรัตน์ เอี่ยมละออและเจตนา วงษาสูง. (2564). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2561) คณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ สสอท 2564; 3(1):16-31.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์ . (2552). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ.กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
ทีปทัศน์ ชินตาปัญญากุลและสุรวีร์ เพียรเพชรเลิศ. (2560). การประเมินโครงการฝึกอบรมพัฒนาศักยภาพสมรรถนะพยาบาลที่สำเร็จการศึกษาใหม่ ภายใต้ระบบพี่เลี้ยงด้วยรูปแบบการประเมิน CIPPIEST. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย 2560; 9(1): 358-371.
บังอร ฤทธิ์อุดม. (2560). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555 วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ. วารสารพยาบาลทหารบก 2560; 18(2): 203-211.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2553). การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปฐมพรโพธิ์ถาวร, ชรินรัตน์ บุญนวลและธนพร สายวารี. (2565). การประเมินหลักสูตรพยาบาล ศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559). วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและวิทยาลัยการสาธารณสุขภาคใต้, 2565; 9(1):199-212.
ประภัสสร วงษ์ดี, รัตนะ บัวสนธ์ และเอื้อมพร หลินเจริญ.(2556). การประเมินโครงการตามแนวของ CIPIEST Model. วารสารครุสาร 2556; 3(1): 84-90.
ศิริพร พูนชัย, บุศย์รินทร์ อารยะธนิตกุล, อมราภรณ์ หมีปาน, อภิญญา อินทรรัตน์, พัชราภรณ์ อุ่นเตจ๊ะ อายุพร, ประสิทธิเวชชากูรและสรินทร เชี่ยวโสธร.(2560). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2555) ของวิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก. วารสารพยาบาลทหารบก 2560; 20(2): 380-389.
รัตนะ บัวสนธ์. (2555). รูปแบบการประเมิน CIPP และ CIPIEST มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและถูกต้องในการใช้. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย 2555; 5(2): 7-21.
อนัญญา คูอาริยะกุล, ศศิธร ชิดนายี, อดุลย์ วุฒิจูรีพันธ์, มณฑา อุดมเลิศ, ภราดร ล้อธรรมมาและจิราพร ศรีพลากิจ. (2555). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2555 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีอุตรดิตถ์.วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์ 2560; 9(1): 44-58.
Peter F. Oliva. (2001). Developing the Curriculum (5thed.). New York: Longman,
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970).Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement 1970; 30(3): 607-610.
Stufflebeam, D. L., & Coryn, C. L. S. (2014). Evaluation: Theory, models and applications (2nd eds.). San Francisco: Jossey-Bass,
Taba, Hilda. (1962). Curriculum development: theory and practice. New York: Brace & World,
