DEVELOPING OF COMMUNITY PRODUCTS PINEAPPLE FIBER TEXTILES, WEAVERS BANG PIT GROUP, TRAT PROVINCE

Main Article Content

ธีรวุฒิ สุทธิประภา
กฤตติยา สัตย์พานิช

Abstract

The objectives of this research are. 1) examine the fundamental data and potential of the Bang Pid weaving group in Trat Province; and 2) create the group's woven pineapple fiber goods. Qualitative research and participatory action research techniques were employed in this study. Key informants for the study included the group leader, Bang Pid weaving group members, university instructors, and people working on product design and development. A potential evaluation form and an interview form made up the research tools. According to the research findings, the community product potential average score was 65.50 points, meaning that the community product received a D or low potential grade. Locally woven textiles and other goods were used to build the product prototype. Utilizing local raw materials and traditional pattern tying knowledge were the goods' standout features.

Article Details

How to Cite
สุทธิประภา ธ. ., & สัตย์พานิช ก. . (2025). DEVELOPING OF COMMUNITY PRODUCTS PINEAPPLE FIBER TEXTILES, WEAVERS BANG PIT GROUP, TRAT PROVINCE. MCU UBONRATCHATHANI JOURNAL OF BUDDHIST STUDIES (JOBU), 7(1), 615–626. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3809
Section
Academic articles

References

กมลรัตน์ วันไช และคณะ. (2564). แนวทางพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอไทลื้อศรีดอนชัย อำเภอเชียงของจังหวัดเชียงราย. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม, 3(2), 46-54.

จักรพันธ์ จันทร์หอมและภัทรธิรา ผลงาม. (2562). การวิจัยและพัฒนาคุณภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนในกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านสว่างธรรมวิเศษ ตำบลบ้านน้ำอ้อม อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(1), 276-288.

จิตพนธ์ ชุมเกต. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทางการจัดการชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนไทยมุสลิม อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จุรีวรรณ จันพลา, วลี สงสุวงค์, เพ็ญสินี กิจค้า และ สุรีรัตน์ วงศ์สมิง. (2559). การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ผ้าทอ ไทยทรงด้าเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มตามแนวทางเศรษฐกิจ

สร้างสรรค์. Viridian E – Journal, Silpakorn University, 9(2), 83 – 98.

ชัญญา แว่นทิพย์และคะนอง พิลุน. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสําเร็จและความล้มเหลวของผลิตภัณฑ์ OTOP ประเภทผ้าและเครื่องแต่งกายของอําภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารการเมืองการปกครอง, 6(1), 66-81

ชุติมา หวังเบ็ญหมัด และธนากร พฤกษ์รัตนนภา. (2562). นวัตกรรมเส้นใยสับปะรดสู่ผลิตภัณฑ์แฟชั่นของกลุ่มรักษ์บ้านเราสงขลา. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 11(1), 13-30.

ตุนท์ ชมชื่น และสมชาย ใจบาน. (2558). การผลิตด้วยทุนวัฒนธรรมกับการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนในเขตสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ. วารสารพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 4(1), 19-32.

ปรัชญ์ หาญกล้า. (2556). การออกแบบเครื่องแต่งกายเพื่อพัฒนางานพื้นถิ่นให้เป็นสินค้าระดับชาติ โดยใช้แนวคิดการออกแบบอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาผ้าทอมือ อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (นฤมิตศิลป์).กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศราวุธ พจนศิลปะ. (2562). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ หนึ่งตําบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ภายใต้นโยบายประเทศไทย4.0 ของจังหวัดเพชรบุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 14(2), 41-55.

วราภรณ์ วิมุกตะลพ วีรเชษฐ์ มั่งแว่น และอนัญญา บรรยงพิศุทธ์. (2566). การพัฒนาและแปรรูปผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของสินค้าเกษตรบัวแดงในอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 11(2), 143 – 151.