การศึกษาความต้องการเข้าศึกษาต่อในหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่) พ.ศ...มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความต้องการเข้าศึกษาต่อในหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่) พ.ศ.... ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด ตลอดจนวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของกลุ่มเป้าหมาย และเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณในลักษณะการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 รูป/คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยนักเรียน นักศึกษา ครูแนะแนว ผู้ปกครอง และประชาชนทั่วไปในจังหวัดร้อยเอ็ดและพื้นที่ใกล้เคียง เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนลิกเคิร์ต 5 ระดับ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่อสรุปแนวโน้มและระดับความคิดเห็นของกลุ่มเป้าหมายในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับความต้องการเข้าศึกษาต่อในหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตในระดับมาก โดยมีแรงจูงใจหลักมาจากโอกาสในการประกอบอาชีพ ความสนใจในวิชากฎหมาย และความเชื่อมั่นในคุณภาพของหลักสูตร ผู้ตอบแบบสอบถามเสนอให้จัดรูปแบบการเรียนการสอนที่ยืดหยุ่น เช่น เรียนวันหยุดหรือภาคค่ำ รวมถึงจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการด้านปฏิบัติจริง อาทิ การฝึกงานหรือว่าความศาลจำลอง นอกจากนี้ยังเสนอให้มีทุนการศึกษาและการประชาสัมพันธ์หลักสูตรผ่านสื่อออนไลน์อย่างทั่วถึง ผลการวิจัยสะท้อนถึงความจำเป็นในการพัฒนาหลักสูตรที่เปิดโอกาสให้ทั้งพระภิกษุ สามเณร และฆราวาสเข้าถึงการศึกษาด้านนิติศาสตร์อย่างเท่าเทียม โดยยึดหลักคุณธรรม จริยธรรม และหลักนิติธรรมควบคู่กันอย่างเหมาะสม ทั้งนี้เพื่อตอบสนองต่อบริบทของสังคมไทยที่เปลี่ยนแปลงไป และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่พลเมืองในระดับท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จตุรงค์ พานิชชานุรักษ์. (2556). ความต้องการและมาตรการของประชาชนที่มีต่อการจัดบริการ สาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองนารายณ์ อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
จิรนิติ หะวานนท์. (2565). หลักวิชาชีพและจรรยาบรรณของนักกฎหมาย. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธานี วรภัทร์. (2553). หลักการพื้นฐานของระเบียบวิธีวิจัยทางกฎหมาย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เดือนตุลา.
นิก สุนทรชัย และคณะ. (2563). การประเมินหลักสูตรนิติศาสตร์บัณฑิต หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2560 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์. (2556). การกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงพรรณนาในงานสาธารณสุข. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 16(2), 9-18.
พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ.2505. (2505). ราชกิจจานุเบกษา, 79(115), 29-44. 31 ธันวาคม 2505.
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พ.ศ. 2540. (2540). ราชกิจจานุเบกษา, 114(51 ก), 4-23. 1 ตุลาคม 2540.
พลอยชนก ปทุมานนท์ และคณะ. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกสถาบันศึกษาของนิสิต นักศึกษา หลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต ในสถาบันระดับอุดมศึกษา. บูรพาเวชสาร, 1(1), 17-25.
สาริศา เจนเขว้า, ชัยฤทธิ์ แสงสว่างและสมกูล ถาวรกิจ. (2566). การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรใหม่ พ.ศ.2561) สำนักศึกษาทั่วไป วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(4), 243-253.
อภิภัสร์ ปาสานะเก, สาลินี ลิขิตพัฒนะกุล และ ธวัชชัย จันทร์สม. (2566). ความจำเป็นในการเปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตในมหาวิทยาลัยสงฆ์ในประเทศไทย. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราวิทยาลัย, 3(5), 156-194.
Karen A. Randolph and Laura L. Myers. (2013).Basic Statistics in Multivariate Analysis. Published by Oxford University Press.
Maslow, Abraham H. (1970). Motivation and Personality. New York: Harpers and Row.
Nyimbili Friday and Nyimbili Leah. (2024). Types of Purposive Sampling Techniques with Their Examples and Application in Qualitative Research Studies. British Journal of Multidisciplinary and Advanced Studies 5(1), 90-99.
Richard Grimes. (2018). Evaluating legal literacy programmes – aims, challenges, models and a call to action. Northumbriajournals, 2(1), 28-45.
Schiffman, Leon G., & Kanuk, Leslie L. (2007).Customer Behavior. (9thed.) Englewood. 8th Edition. McGrawHill Higher Ed.
