จิตตปัญญาศึกษากับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาในศตวรรษที่ 21
Main Article Content
บทคัดย่อ
จิตตปัญญาศึกษาเป็นกระบวนการเรียนรู้ด้วยใจอย่างใคร่ครวญ โดยเน้นกระบวนการศึกษาที่มุ่งความสำคัญไปที่คนและกระบวนการเรียนรู้ของคน การพัฒนาความคิด จิตใจ อารมณ์ภายในตนเอง อย่างแท้จริง เพื่อให้เกิดการตระหนักรู้ในตนเอง รู้คุณค่าของสิ่งต่างๆ โดยปราศจากอคติ เกิดความรักความเมตตา อ่อนน้อม ต่อธรรมชาติ มีจิตสำนึกต่อส่วนรวม และสามารถประยุกต์เชื่อมโยงกับศาสตร์ต่างๆ ในการดำเนินชีวิตประจำวันได้อย่างสมดุลและ มีคุณค่า การจัดการเรียนรู้พลศึกษาในศตวรรษที่ 21 ผู้สอนต้องคำนึงถึงการนำเอาความรู้วิชาที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนวิชาพลศึกษาที่สัมพันธ์กัน นำมาผสมผสานให้เข้ากัน สอดคล้อง กลมกลืนแล้วนำมาจัดการเรียนรู้ภายใต้หัวข้อเดียวกัน โดยเน้นองค์รวมของเนื้อหาที่เรียนรู้ทั้งภาคทฤษฎีและ ภาคปฏิบัติ สร้างองค์ความรู้ของผู้เรียนมากกว่าการให้ผู้เรียนเรียนรู้จากเนื้อหาโดยครูเป็นผู้กำหนด รูปแบบ ในการจัดการเรียนรู้และสามารถนำเอาประสบการณ์จากภาคปฏิบัติมาใช้เป็นหลักในการศึกษาของภาคทฤษฎี เพื่อให้ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติรองรับซึ่งกันและกัน ช่วยให้ผู้เรียนแสวงหาความรู้ที่มีความรู้อยู่รอบตัว เป็นแนวทางช่วยให้ผู้เรียนได้ทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข ส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้เรียนได้คิดวิธีการและนำเทคนิคใหม่ ๆ เพื่อพัฒนามนุษย์ซึ่งกระบวนการต่าง ๆ นี้ จัดเป็นการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21 ที่เป็นยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วโดยการผสานเชื่อมโยงจิตตปัญญาศึกษาและพลศึกษาสู่การพัฒนามนุษย์ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โครงการเอกสารวิชาการการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2552). จิตตปัญญาศึกษา คืออะไร. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล.
โคทม อารียา, ปาริชาด สุวรรณบุบผา, และ แสงแข ชมภูมิ่ง. (2550). สานเสวนา : การฟังและการสื่อสารด้วยเมตตาเพื่อปัญญาและสันติสุข. กรุงเทพ: ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล.
จิรัฐกาล พงศ์ภคเธียร. (2550). การวิจัยและพัฒนาจิตตปัญญาศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์ ค.ด. (พัฒนศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุมพล พูลภัทรชีวิน. (2555, 23 มิถุนายน). จิตวิวัฒน์ : การตกผลึกและการระเบิดประสบการณ์ ทางจิตตปัญญาทัศน์และจิตตปัญญาปฏิบัติ. มติชน, น. 6.
ประเวศ วะสี. (2547). การเรียนรู้ที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในในประเวศ วะสี (บรรณาธิการ)ธรรมชาติของสรรพสิ่งการเข้าถึงวามจริงทั้งหมด. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสํานึกรักบ้านเกิด.
ประเวศ วะสี. (2550). ระบบการเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤตแห่งยุคสมัย. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
________. (2550). วิถีมนุษย์ในศตวรรษที่ 21 : ศูนย์ หนึ่ง เก้า. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โครงการหนังสือวิชาการจิตตปัญญา.
ประเวศ วะสี. (2554). ระบบการศึกษาที่แก้ความทุกข์ยากของคนทั้งแผ่นดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครปฐม: ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
ปราณี อ่อนศรี และคณะ. (2556). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาสำหรับนิสิตระดับอุดมศึกษา. รวมบทความประชุมวิชาการประจำปีจิตตปัญญาศึกษา ครั้งที่ 5 :ภาวะผู้นำ จิตวิญาณ และการพัฒนามนุษย์.
ปาริชาด สุวรรณบุบผา. (2548). สานเสวนาเป็นสันติวิธีได้หรือไม่.ใน สันติวิธีจากมุมมองศาสนา. วารีญา ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม, (บรรณาธิการ). นครปฐม: คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
พงษ์เอก สุขใส. (2561).ครูพลในศตวรรษที่ 21.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์น,12,8-21.
วนาพร วัฒนกุล และ ศิรินาถ ตงศิริ (2556). การสอนวิชาเวชศาสตร์ครอบครัวแก่นิสิตคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคามด้วยกระบวนการจิตตปัญญาศึกษา. รวมบทความประชุมวิชาการประจำปีจิตตปัญญาศึกษา ครั้งที่ 5 : ภาวะผู้นำ จิตวิญาณ และการพัฒนามนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิจารณ์ พานิช. (2560). “เส้นทางสู่คุณภาพการศึกษายุคประเทศไทย ๔.๐”. การประชุมเชิงวิชาการทางการศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 4 มหาวิทยาลัยวงษ์เชาวลิตกุล ศูนย์ประชุมสตาร์เวลล์จังหวัดนคราชสีมา. นคราชสีมา : มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล
วรศักดิ์ เพียรชอบ (2561). ปรัชญา หลักการ วิธีสอน และการวัดเพื่อประเมินผลทาง การศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย: กรุงเทพ ฯ.
ศิริรัตน์ จำปีเรือง (2556). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์สำหรับนักศึกษาพยาบาลโดยใช้กระบวนการสุนทรียสนทนา. รวมบทความประชุมวิชาการ ประจำปีจิตตปัญญาศึกษา ครั้งที่ 5 :ภาวะผู้นำ จิตวิญญาณ และการพัฒนามนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: ศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล.
Bohm, David. (1996). On Dialogue. London: Routledge.Burns, Sarah & Bulman, Chris. (2000). Reflective practice in nursing: The Growth of the Professional Practitioner. United Kingdom: Blackwell Science.
Hodes, Carly (2014). “Contemplative practices boost creativity in problem-solving”. Cornell Chronicle. July 11, 2014.