พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของผู้เรียนด้วยระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลหลังวิกฤติ COVID-19

Main Article Content

กรรณศาสตร์ แก้วแสนทิพย์
ปาริชาติ แสงระชัฎ
เอื้องไพร วัลลภาชัย

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอ พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของผู้เรียนด้วยระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลหลังวิกฤติ COVID-19 มุ่งเน้นนำเสนอการวิเคราะห์พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลในการเรียนภาษาอังกฤษของผู้เรียน เนื่องจากภาษาอังกฤษนั้นเป็นทักษะที่มีความสำคัญที่ผู้เรียนต้องเรียนเพื่อนำไปใช้เป็นเครื่องการแสวงหาความรู้และการทำงาน เพราะปัจจุบันภาษาอังกฤษเป็นภาษาสากลสำหรับติดต่อสื่อสาร เป็นทักษะสำคัญสำหรับการทำงาน การเรียนภาษาอังกฤษหลังยุควิกฤติCOVID-19 ผู้เรียนมีพฤติกรรมการเรียนด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลมากขึ้นเนื่องจากในระหว่างวิกฤติCOVID-19 มีการใช้อินเตอร์เน็ต ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ และเทคโนโลยีดิจิทัลจนทำให้คุ้นชินกับการเรียนออนไลน์ การใช้สื่อออนไลน์ เพื่อฝึกฝนทักษะภาษาและพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยี เช่น การใช้แอปพลิเคชันเรียนภาษา การใช้เว็บไซต์ฝึกฝนทักษะภาษา การเรียนจากช่อง Youtube โซเชียลมีเดีย การเรียนด้วย Google Classroom และอื่นๆ เทคโนโลยีมีบทบาทสำคัญในการเรียนภาษาอังกฤษทั้งก่อน ระหว่างและหลังยุควิกฤติCOVID-19 ผู้เรียนมีพฤติกรรมใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลมากขึ้นเพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ เพราะระบบเทคโนโลยีนั้นน่าตื่นเต้นในการใช้งาน ช่วยให้ผู้เรียนเข้าถึงข้อมูลและแหล่งการเรียนรู้ทางออนไลน์ ได้อย่างหลากหลาย ได้รับข้อมูลใหม่อยู่เสมอ และส่งผลดีต่อการเรียนภาษาอังกฤษ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แก้วแสนทิพย์ ก. ., แสงระชัฎ ป. ., & วัลลภาชัย เ. . (2024). พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของผู้เรียนด้วยระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีดิจิทัลหลังวิกฤติ COVID-19. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(1), 1369–1382. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5641
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ทวีศักดิ์ ขันยศ. (2550). การศึกษากลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

พิพัฒน์ อัฒพุธ,ทิพรัตน์ สิทธิวงศ์ และดิเรก ธีระภูธร. (2560). ผลการใช้สื่อสังคมออนไลน์ร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุกวิชาการออกแบบและผลิตสื่อกราฟิกคอมพิวเตอร์ สําหรับนักศึกษาระดับชั้นปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร,19(2), 145-154.

พิมพา ชีวาประกอบกิจ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมติดอินเตอร์เน็ต. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, ปีที่ 21 (2), 190-201

ไพรัตน์ ฐาปนาเดโชพล. (2555). โรคความผิดปรกติของการเสพติดอินเตอร์เน็ต. ธรรมศาสตร์เวชสาร, ปีที่ 12(3), 599-608

ภัทราวรรณ กวาวสาม และ พระมหาสุริยา แซ่ย่าง. (2566). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนิสิตวิทยาลัยสงฆ์เชียงราย. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, ปีที่5(2), 439-444

อารีย์ ลำมะยศ, กรรณศาสตร์ แก้วแสนทิพย์ และเอกชัย ศรีบุรินทร์. (2565). จุดเด่นและจุดด้อยของ Google Translate และความเป็นไปได้ในการปรับใช้กับบริบทการแปลและการเรียนการสอน. วารสารพุทธศาสตร์มจร อุบลราชธานี, ปีที่ 4 (2), 369-384

Altun, Mustafa & Khurshid, Hassan. (2021). The Use of Technology in English Language Teaching: A Literature Review. International Journal of Social Sciences and Educational Studies. 8, 226-232.

Can, I., and L. Silman-Karanfil. 2021. ‘Insights into Emergency Remote Teaching in EFL. ELT Journal, 76(1), 34–43. https://doi.org/10.1093/elt/ccab073.

Cheung, A. 2021. ‘Synchronous Online Teaching, a Blessing or a Curse? Insights from EFL Primary Students’ Interaction During Online English Lessons.’ System 100:102566. https://doi.org/10.1016/j.system.2021.102566.

Devine, T.G. (1987) Teaching Study Skills. Newton, MA: Allyn and Bacon.

McInnes, James. (1980). Video in Educating and Training. London: Focal Press Ltd.

Metaevent. (2565). ทำความเข้าใจ WEB 1.0, 2.0, 3.0 วิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ตยุคใหม่. เผยแพร่เมื่อ 14 กรกฎาคม 2565. เข้าถึงได้จาก https://www.metaevent02.com/webevolution

Muftah, M. (2022). Impact of social media on learning English language during the COVID-19 pandemic. PSU Research Review. https://doi.org/10.1108/prr-10-2021-0060

Workpoint TODAY. (2565) ศบค. มีมติปลดล็อกมาตรการคุมโควิด-19 ทั่วประเทศ. เผยแพร่เมื่อ 17 มิถุนายน 2565 เข้าถึงได้จาก https://workpointtoday.com/covid19-545/