แนวทางในการป้องกันและปราบปรามเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติด โดยชุมชนระดับท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ ผู้วิจัยศึกษาแนวทางในการป้องกันและปราบปรามเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติดโดยชุมชนระดับท้องถิ่น มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเป็นมา แนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับ แนวทางในการป้องกันและปราบปรามเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติดโดยชุมชนระดับท้องถิ่น 2) เพื่อศึกษากฎหมายที่เป็นแนวทางในการป้องกันและปราบปรามเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติดโดยชุมชนระดับท้องถิ่น และ 3) เพื่อวิเคราะห์ เสนอแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายให้เป็นแนวทางในการป้องกันและปราบปรามเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติดโดยชุมชนระดับท้องถิ่น  ซึ่งพิจารณาจาก 1) สาเหตุเบื้องต้นที่ทำให้เด็กและเยาวชนเสพยาเสพติด และ 2) แนวทางในการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด  การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยวิจัยจากเอกสาร แนวคิด ทฤษฎี ตัวบทกฎหมาย  ผลการวิจัยพบว่า 1) สาเหตุที่ทำให้เด็กและเยาวชนเสพยาเสพติด ได้แก่ สิ่งแวดล้อมตัวเด็กและเยาวชน ได้แก่  (1) สถาบันครอบครัว การที่คนในครอบครัวมีการใช้ยาเสพติด อาจทำให้เด็กและเยาวชนเริ่มใช้ยาเสพติด เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ แอบลองใช้ยาเสพติด หรือ สมาชิกในครอบครัวห่างเหินไม่มีความอบอุ่น ส่งผลให้มีโอกาสเสี่ยงสูงที่เด็กและเยาวชนจะหันไปใช้ยาเสพติดเพื่อลดช่องว่างทางจิตใจ (2) ชุมชนที่เด็กและเยาวชนใช้ชีวิตอยู่ เสพและค้ายาเสพติด ทำให้ยาเสพติดซื้อขายง่าย และ 2) แนวทางในการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด จะมีคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด “ป.ป.ส.” มีหน้าที่ในการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด โดยร่วมมือกับฝ่ายปกครองและตำรวจ ซึ่งล้วนแต่เป็นข้าราชการส่วนกลาง จึงอาจไม่เข้าใจแนวทางในการป้องกันเด็กและเยาวชนเสพยาเสพติด จึงเสนอแก้ไข ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ.2564 มาตรา 4/1 “แต่งตั้ง คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดระดับท้องถิ่น จากประชาชนในท้องถิ่น มีหน้าที่กำกับดูแลเด็กและเยาวชนในท้องถิ่น หากมีพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับยาเสพติดให้รายงานเจ้าพนักงานดำเนินคดีอย่างเร่งด่วน”