ปัญหาทางกฎหมายในการกระทำความผิดซ้ำคดียาเสพติดของเด็กและเยาวชน

Main Article Content

วัชรินทร์ เหรียญหล่อ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาทางกฎหมายในการกระทำความผิดซ้ำคดียาเสพติดของเด็กและเยาวชน ซึ่งพิจารณาจาก (1) การมีส่วนร่วมของพนักงานฝ่ายปกครองในพื้นที่ที่เด็กและเยาวชนอาศัยอยู่ (2) การกำหนดวัน เวลา ในการรายงานตัวผู้ถูกคุมประพฤติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาจากเอกสารทางกฎหมาย ผลการวิจัยพบว่า (1) พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2553 มาตรา 132 วรรคหนึ่ง ศาลมีคำสั่งให้คุมประพฤติโดยให้จำเลยไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติเป็นขั้นตอนที่ปฏิบัติระหว่างผู้กระทำผิดกับพนักงานคุมประพฤติเท่านั้น (2) ระเบียบกรมคุมประพฤติว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับแผนการคุมความประพฤติและแผนการแก้ไขฟื้นฟู พ.ศ. 2560 ให้พนักงานคุมประพฤติ กำหนดวัน เวลา ในการรายงานตัวของผู้ถูกคุมความประพฤติ ซึ่งส่วนมากใช้วิธีการตรวจปัสสาวะเดือนละหนึ่งครั้งทำให้ผู้ถูกคุมประพฤติมีเวลาที่จะกระทำผิดซ้ำ จึงเสนอแก้ไข (1) พ.ร.บ.ศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2553 มาตรา 132/1“ในระหว่างคุมประพฤติตามมาตรา 132 วรรคหนึ่ง ให้พนักงานฝ่ายปกครองในพื้นที่ที่เด็กและเยาวชนอาศัยอยู่ร่วมดำเนินการคุมประพฤติด้วย โดยการสืบเสาะรายงานไปยังพนักงานคุมประพฤติ” (2) แก้ไขระเบียบกรมคุมประพฤติว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับแผนการคุมความประพฤติและแผนการแก้ไขฟื้นฟู พ.ศ.2560 ข้อ 7/1“ในคดีความผิดฐานเป็นผู้เสพยาเสพติดให้พนักงานคุมประพฤติ กำหนดวัน เวลา ในการรายงานตัวของผู้ถูกคุมประพฤติ ขั้นต่ำสัปดาห์ละสองครั้ง”

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหรียญหล่อ ว. . (2024). ปัญหาทางกฎหมายในการกระทำความผิดซ้ำคดียาเสพติดของเด็กและเยาวชน. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(1), 823–834. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5545
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิ่งกาญจน์ จงสุขไกล. (2555). สถานการณ์ปัญหายาเสพติดการแพร่ระบาดและผลกระทบในกลุ่มเด็กและเยาวชนในพื้นที่ท่องเที่ยวฯ .สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กาญจนา คุณารักษ์. (2555). การพัฒนารูปแบบการป้องกันการกระทําผิดซ้ำเกี่ยวกับยาเสพติดฯ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

กรมคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรม. (ออนไลน์ 16 เมษายน 2566). ความเป็นมาการคุมประพฤติ. ข้อมูลจาก https://www.probation.go.th

ณรงค์ ใจหาญ. (2543). การถามปาดคำเด็กในคดีอาญา : หลักกฎหมายและทางปฏิบัติ. วารสารนิติศาสตร์, 3 (30) : 350-359.

เดชา ศิริเจริญ. (2555). เด็กกับอิทธิพลของครอบครัว. วารสารนิติศาสตร์ 3.

ทนงศักดิ์ ดุลยกาญจน์ และพรรณพิไล พาหุสัจจะลักษณ์.(2547). คดีเกี่ยวกับเด็กและเยาวชน (แพ่ง-อาญา). พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์นิติธรรม.

นวลจันทร์ ทัศนะชัยกุล. (2548). อาชญากรรม (การป้องกัน: การควบคุม). กรุงเทพฯ:คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. หน้า 119.

นเรนทร์ ตุนทกิจ.(2558). การป้องกันยาเสพติดในเยาวชนกลุ่มเสี่ยงนอกสถานศึกษาฯ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วารสารวิจัยสังคม ปีที่ 38 ฉบับที่ 2 (ก.ค.-ธ.ค. 2558) - 113-146.

ประเทือง ธนิยผล. (2544). อาชญาวิทยาและทันฑวิทยา. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2553 พระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ.2559 ระเบียบกรมคุมประพฤติว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับแผนการคุมความประพฤติและแผนการแก้ไขฟื้นฟู พ.ศ. 2560

วรรณ์วิมล ไรวงษ์. (2556). การตรวจสอบการจับกุมตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักปราบปรามยาเสพติดสำนักงาน ป.ป.ส.(2564). ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศ ปี 2564

เสริน ปุณณะหิตานนท์. (2523). การกระทำผิดในสังคม สังคมวิทยาและพฤติกรรมเบี่ยงเบน.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุดสงวน สุธีสร, 2546 : 55). อาชญาวิทยาและงานสังคมสงเคราะห์. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อรอนงค์ วูวงศ์. (2549). ศึกษาสถานการณ์และมาตรการการป้องกันและการแก้ไขปัญหายาเสพติดของนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดแพร่. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

อภิวุฒิ นะวาระ.(2560). มาตรการลงโทษทางอาญา: ศึกษากรณีเด็กและเยาวชนกระทำความผิดซ้ำในความผิดฐานลักลอบค้ายาเสพติด. นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

อัจฉรียา ชูตินันท์. (2557). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ: วิญญูชน.