พุทธศาสนากับการพัฒนาสมดุลทางจิตวิญญาณในยุคดิจิทัล: การเผชิญกับความเครียดและความสุขที่แท้จริง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างหลักคำสอนทางพุทธศาสนากับความท้าทายในชีวิตยุคดิจิทัลที่เต็มไปด้วยข้อมูลและความเร่งรีบ ซึ่งผู้คนในปัจจุบันต้องเผชิญกับความเครียดจากการใช้เทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง ใช้การศึกษาจากเอกสารงานวิจัย การสังเกต แบบมีส่วนร่วมต่อปรากฏการณ์ ทางการใช้เทคโนโลยีในปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่า หลักคำสอนทางพุทธศาสนา โดยเฉพาะแนวคิดเกี่ยวกับสติ สมาธิและปัญญา สามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการเผชิญกับความเครียดและความท้าทายที่เกิดจากการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัล ผู้ที่ฝึกฝนการมีสติและการทำสมาธิเป็นประจำ สามารถจัดการกับความเครียดได้ดีขึ้น มีสมาธิและจิตใจที่สงบมากขึ้น ซึ่งส่งผลให้สุขภาพจิตและคุณภาพชีวิตโดยรวมดีขึ้น นอกจากนี้ยังพบว่า การผสมผสานหลักธรรมทางพุทธศาสนากับวิถีชีวิตประจำวัน ช่วยให้บุคคลสามารถพัฒนาความสมดุลทางจิตวิญญาณและบรรลุความสุขที่แท้จริง แม้จะอยู่ท่ามกลางความเร่งรีบของชีวิตในยุคดิจิทัลก็ตาม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. (2550). การใช้เทคโนโลยีเพื่อการเผยแผ่พุทธศาสนา: การพัฒนาสมดุลทางจิตวิญญาณในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
จงเจริญศักดิ์, อ. (2561). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาจิตวิญญาณในยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 12(2), 45-60.
พระไพศาล วิสาโล, (2546), พุทธศาสนาไทยในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง
พระมหาวุฒิชัย (ว. วชิรเมธี). (2563). ธรรมะออนไลน์: การเผยแผ่ธรรมในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษร.
พินิจ ลาภธนานนท์ และแทนพันธุ์ เสนะพันธุ์ บัวใหม่, (2560), พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตที่เหมาะสมของพระสงฆ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พุทธชินวร, อ. (2561). สื่อธรรมะในยุคสังคมข้อมูลข่าวสาร. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศ, 8(2), 120-132.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,.