ผลของกิจกรรมโยคะ ต่อการทรงตัวและทักษะกล้ามเนื้อมัดใหญ่ ในเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของกิจกรรมโยคะต่อการทรงตัวและทักษะกล้ามเนื้อมัดใหญ่ในเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา และผ่านการรับรองจากคณะกรรมการจริยธรรมวิจัยในมนุษย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เลขที่ HE663136 ผู้วิจัยได้ศึกษาหาค่าดัชนีความสอดคล้องของคู่มือการจัดกิจกรรมโยคะกับวัตถุประสงค์ (Index of Item – Objective Congruence: IOC) จากผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน มีค่าเท่ากับ 0.92 และทำการศึกษาในเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา อายุ 3-6 ปี จำนวน 3 คน ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เด็กทั้ง 3 คนได้รับการฝึกโยคะเป็นเวลา 30 นาทีต่อวัน 4 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ก่อนและหลังการทดลองเด็กได้รับการประเมินความสามารถในการทรงตัวด้วยการทดสอบ Star Excursion Balance Test (SBET) และประเมินความสามารถในการเดินด้วยการทดสอบ 10- Meter Walk Test (10MWT) ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ถึงทักษะกล้ามเนื้อมัดใหญ่ ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองครบ 4 สัปดาห์ ความสามารถในการทรงตัวของเด็กสูงขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการทดลอง และเด็กสามารถเดินได้เร็วขึ้น โดยพบว่าผลการทดสอบ 10MWT เพิ่มขึ้นมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) จากการสังเกตพบว่าท่าโยคะที่เด็กสามารถทำได้เอง คือท่าผีเสื้อ ท่าสุนัขก้มตัว ท่าดาว และท่าศพ ส่วนท่าอื่น ๆ เด็กสามารถปฏิบัติได้ด้วยตัวเองโดยมีผู้วิจัยให้การกระตุ้นเป็นระยะ เนื่องจากเด็กนักเรียนมีช่วงความสนใจสั้น ผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่ากิจกรรมโยคะสามารถช่วยส่งเสริมการทรงตัว และช่วยพัฒนาทักษะกล้ามเนื้อมัดใหญ่ด้านการเดินในเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา และควรมีการศึกษาผลในระยะยาวต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2550). คู่มือการฝึกโยคะ. กรุงเทพฯ. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง ประเทศไทย.
กิตติศักดิ์ เหลือสุข. (2559).ผลของการจัดกิจกรรมโยคะที่มีต่อความอ่อนตัวการทรงตัวและสมาธิของนักเรียนออทิสติก. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกศสุภา จิระการณ์, นักสุขภาพจิต. ทำไมทักษะของกล้ามเนื้อมัดใหญ่จึงสำคัญ. [ออนไลน์] 2564 อ้างเมื่อ 20 ตุลาคม 2565. ] จาก https://mali.me/eyfeed/why-gross-motor-skills-matter/
ชัชฎาพร พิทักษ์เสถียรกุล. (2558). การฝึกความแข็งแรงรูปแบบ Functional Training สำหรับนักกีฬา. กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์วีรวรรณ พริ้นติ้งค์ แอนด์ แพ็คเก็จจิ้ง
ณิศศา อัศวภูมิ, จิรัชญา ใจชุ่ม, ระพีพร แซ่ตัน, อาทิตยา ทูลเศียร, กรกฎ เห็นแสงวิไล และชนันท์วัลย์ วุฒิธนโภคิน. (2565). ศึกษาผลของการออกกำลังกายด้วยโยคะ ต่อการทรงตัว ช่วงการเคลื่อนไหวของรยางค์ส่วนล่างและประสิทธิภาพของการทำงานของกล้ามเนื้อมัดใหญ่ในเด็กสมองพิการ (การศึกษานำร่อง). บูรพาเวชสาร. 9(1): 63-72
หนึ่งฤทัย เกื้อเอียด, ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์ และสมเกียรติยศ วรเดช. (2561). สถานการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพัฒนาการของเด็กไทยอายุต่ำกว่า 5 ปี: การทบทวนวรรณกรรม. ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 มกราคม - เมษายน 2561
พรชลัด สุขแก้ว และศศิลักษณ์ ขยันกิจ. (2558). ผลของการจัดกิจกรรมโยคะที่มีต่อสมรรถภาพทางกลไกของเด็กวัยอนุบาล. วารสารอิเล็กทรอนิกส์เพื่อการศึกษา, 9(1), 783-791.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ประสานมิต
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2556.
วารุณี จิรัญเวทย์. การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ. [ออนไลน์] 2555. [อ้างเมื่อ 22 ตุลาคม2565]
จาก https://www.gotoknow.org/posts/283077
สาวิตรี วงษ์ษา และวรรณนิศา ธนัคฆเศรณ. (2560). ผลการออกกำลังกายด้วยยางยืดวงและรำไม้พลองต่อความสามารถในการทรงตัวและการเดินของผู้สูงอายุเพศหญิงที่มีภาวะกระดูกสันหลังค่อม. มหาวิทยาลัยคริสเตียน
สุภาพร แก้วแสงเมือง และคณะ. (2557). การใช้อุปกรณ์ช่วยเดินในผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 32 (3): 86-92.
สุวิมล ชั่งทอง. (2562). ผลของการฝึกโยคะที่มีต่อสมรรถภาพทางกลไกของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สุจิตรา ดวงศรี. (2562). การจัดประสบการณ์เพื่อส่งเสริมพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย. [ออนไลน์]. [อ้างเมื่อ 12 ธันวาคม 2566] จาก
http://group5919186.blogspot.com/p/blog-page_69.html?=1
สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา. (2550). คู่มือการฝึกโยคะ. กรุงเทพฯ โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Allen Studnitzer, a. A. M. (2014) Yoga: Therapy for Children on the Autism Spectrum. Academic Academic Exchange Quarterly.
Amelia J. Hunley. (2020). The Effects of Yoga on Balance for Elementary School Aged Children Receiving Occupational Therapy. Department of Occupational Science and Occupational Therapy. Eastern Kentucky University.
Bastien et al., 2014. Concurrent and Discriminant Validity of the Star Excursion Balance Test for Military Personnel With Lateral Ankle Sprain. Journal of Sport Rehabilitation. Page Range: 44–55.
Micah Joseph. (2018). The Benefits of Participation in Yoga for Students with Disabilities. A Synthesis Project. Department of Kinesiology, Sport Studies, and Physical Education. The College at Brockport State University of New York.
Radhakrishna, S. (2013). Application of Integrated Yoga Therapy to Increase Imitation Skills in Children with Autism Spectrum Disorder. International Journal of Yoga.
Krityakiarana W, Jongkamonwiwat N. (2022). Greater star excursion balance test performance in Thai Khon masked dancers versus nondancers. J Dance Med Sci. 26(3): 146-54. doi: 10.12678/1089-313X.091522a
