ความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคในช่วงระบาดโรคโควิด-19 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งจำแนกตามลักษณะทางประชากร และ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคกับการจัดการความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในเขตนนทบุรี ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 470 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาค่าความถี่ และร้อยละ ใช้สถิติหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) และหาความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหพันธ์แบบเพียร์สันโปรดักท์โมเมนท์ ผลการวิจัยพบว่า ส่วนใหญ่นักศึกษาเป็นเพศหญิง สังกัดคณะบริหารธุรกิจ มีอายุ 19 ปี ศึกษาในระดับชั้นปีที่ 1 มีรายได้ไม่เกิน 10,000 บาท และส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาที่กรุงเทพและปริมณฑล กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่อความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคในภาพรวมในระดับมาก ผลวิเคราะห์การทดสอบสมมติฐานสรุปได้ว่า 1) นักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีลักษณะทางประชากรแตกต่างกันจะมีความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคไม่แตกต่างกัน และ 2) มีความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรคกับการจัดการความเครียด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชฎาภา ประเสริฐทรง, จรินวรรณ แสงหิรัญรัตนาและพรชนา กลัดแก้ว. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดในการเรียนออนไลน์จากสถานการณ์โควิด-19ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา, 15(1), 14-28.
ปิยะวัน วงษ์บุญหนัก และคณะ (2564) การศึกษาความสามารถในการเผชิญและฝ่าฟันอุปสรรคของนักศึกษาเภสัชศาสตร์กรณีศึกษา: คณะเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 14(28), 70-80.
ปริวันท์ ลำพูล (2558). ความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค ความเหนื่อยหน่ายในงาน และผลการปฎิบัติงานของพนักงานวิศวกร บริษัทอสังหารมิทรัพย์แห่งหนึ่ง. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภาณุวัฒน์ กลับศรีอ่อน. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรค การมองโลกในแง่ดี กับความเครียดใยการทำงานของตัวแทนประกันชีวิต. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วินิจ ผาเจริญ และคณะ. (2564). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของพลเมืองไทยวัยเรียนกับสถานการณ์การเรียนออนไลน์ในยุคไวรัสโควิด-19. วารสารปัญญาปณิธาน, 6(1), 1-14.
ศุภกานต์ น่วมจะโป๊ะ. (2553). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้การละเมิดสัญญาทางจิตวิทยาและความตั้งใจลาออกของพยาบาลวิชาชีพกลุ่มงานพยาบาลผู้ป่วยวิกฤต : กรณีศึกษาโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุธิดา พลชำนิ. (2555). การสร้างเสริมความสามารถในการเผชิญอุปสรรคของนิสิตนักศึกษาไทย. บัณฑิตวิทยาลัย :จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรีย์ กาญจนวงศ์และ จริยา คมพยัคฆ์. (2545). รายงานการวิจัยเรื่องความเครียดสุขภาพและความเจ็บป่วย: แนวคิดและการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579 สืบค้นจาก http://www.lampang.go.th/public60/EducationPlan2.pdf
Caver, C.S., Scheier, F. M., & Weintraub, J. K. (1989). Assessing coping strategy: A theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psyhology, 56, 267-283.
Goodell, H., Wolf. S.R., Rogers, F.B. (1986). Historical Perspectives. In Cooper, C.L., Dewe, P.J. & O’Driscoll M.P., Organizational Stress. London : Sage.
Isaac, S., & Michael, W. B. (1995). Handbook in research and evaluation: A collection of principles, methods, and strategies useful in the planning, design, and evaluation of studies in education and the behavioral sciences (3rd ed.). Washington, DC : American Psychological Association.
Lazarus. R.S. & Folkman, S. (1984). Stress, Appraisal and Coping. New York : Springer.
MoawadRA. (2020). learning during the COVID-19 pandemic and academic stress in university students. Revista Romaneasca Pentru Educatie Multidimensionala, 12(1), 100-7.
Stoltz, P.G. (1997). Adversity Quotient: turning obstacles into opportunities. New York : John Willey & Sons.
