แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธวัดถ้ำเขาประทุน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง

Main Article Content

พระครูปลัดภิรมย์ อภิปฺปสนฺโน
เบญจมาศ สุวรรณวงศ์
พระมหาสุพร รกฺขิตธมฺโม

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธวัดถ้ำเขาประทุน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง ซึ่งมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ 1) เพื่อศึกษาการท่องเทียวเชิงพุทธ 2) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการท่องเทียวเชิงพุทธวัดถ้ำเขาประทุนอำเภอเขาชะเมาจังหวัดระยอง 3) เพื่อศึกษาแนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธที่วัดถ้ำเขาประทุนอำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ 1) การท่องเทียวเชิงพุทธ เป็นสถานที่ที่ดำรงไว้ซึ่งความศรัทธาของพุทธศาสนิกชนชาวไทย นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยววัด จะได้รับคำสอนของพระพุทธศาสนา และสิ่งที่ดีงามต่างๆ จากการมาท่องเที่ยวที่วัด ส่งผลให้เยาวชนและประชาชนในสังคม มีคุณธรรมและจริยธรรมมากยิ่งขึ้นหลักสัปปายะ 7  2) สภาพปัญหาการท่องเทียวเชิงพุทธถ้ำเขาประทุนอำเภอเขาชะเมาจังหวัดระยอง ในด้านสถานที่ มีที่พักรองรับการปฏิบัติธรรมไม่เพียงพอ ในด้านบุคลากรยังขาดล่าม ในด้านการพัฒนาวัด ภูมิทัศน์ในรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงพุทธ การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จิตสำนึกต่อธรรมชาติ การประชาสัมพันธ์ไม่เพียงพอ ในด้านการอำนวยความสะดวก การคมนาคมสะดวก ขาดด้านบุคคลกรการบริหาร งบประมาณ และอุปกรณ์ ขาดการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน องค์กรเอกชน และหน่วยงานภาครัฐในการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงพุทธแบบมีส่วนร่วมอย่างจริงจังและต่อเนื่อง ซึ่งการเข้าถึงสถานที่ท่องเที่ยว 3) แนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธที่วัดถ้ำเขาประทุน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง การจัดการมรดกทางการท่องเที่ยวเชิงพุทธและทรัพยากรท้องถิ่นสร้างสรรค์และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน  การมีส่วนร่วมของภาคส่วนที่เกี่ยวข้องในชุมชน องค์กรเอกชน และหน่วยงานภาครัฐ  ทรัพยากรบุคคล บุคลากรที่มีความรู้ และนักแปลหลายภาษา การอนุรักษ์ การฟื้นฟู การเผยแพร่ และการสร้างมูลค่าในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธที่วัดถ้ำเขาประทุน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อภิปฺปสนฺโน พ. ., สุวรรณวงศ์ เ. ., & รกฺขิตธมฺโม พ. . (2024). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธวัดถ้ำเขาประทุน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(2), 1985–1996. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5353
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539).พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_______. (2565). อรรถกาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2554). พุทธธรรม ฉบับประมวลศัพท์, พิมพ์ครั้งที่ 17.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา

พระครูวิสุทธิสีลาภิวัฒน์. (2558). รูปแบบการพัฒนาวัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม.วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์ 2 (1): 71.

พระปลัดอภิวิชญ์ เยี่ยมสวน และคณะ. (2567). นโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีพุทธของวัดธาตุน้อยอําเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษย์วิทยาเชิงพุทธ 9 (2):156.

พระปลัดธวัชชัย ขตฺติยเมธี. (2561). การพัฒนาสำนักปฏิบัติธรรมตามหลักสัปปายะในพระพุทธศาสนาของวัดสันก้างปลา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร

มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์ 4 (2): 6.

พจนา บุญคุ้ม. (2556) “บทบาทของชุมชนในการเสริมสร้างอัตลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมใน จังหวัดนครปฐม”. รางานการวิจัย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร

วัดถ้ำเขาประทุน. https://www.lemon8-app.com/khomaepaithiao_mp,

ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561 – 2580”, ราชกิจจานุเบกษา 135 (ตุลาคม 2561): 23.