การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจ

Main Article Content

ดำรัส อ่อนเฉวียง

บทคัดย่อ

จากการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจ 2)เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจ และ3)เพื่อศึกษาความพึงพอใจผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจผลการวิจัยพบว่า 1)หลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจ  ประกอบด้วย 5 องค์ประสำคัญคือ ขั้นนำ ขั้นเชื่อม ขั้นเสนอ ขั้นวัดผล และขั้นถ่ายโยง 2)ผลการทดสอบประสิทธิภาพพบว่า หลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจมีค่าประสิทธิภาพเท่ากับ 90.73/92.08 และ3)ความพึงพอใจผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด    

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อ่อนเฉวียง ด. . (2024). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับผู้สอนในโรงเรียนนักเรียนนายสิบตำรวจ. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(2), 1951–1958. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5350
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองยุทธศาสตร์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ(2564) รายงานความก้าวหน้าผลการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติราชการ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ประจไปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : https://strategydivision.police.go.th/webdatas/download/dl_543.pdf

คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย. (2557). รายงานประจำปี 2557 คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : http://library.nhrc.or.th/ULIB/dublin.php?&f=dublin&ID=8653

ชาติชาย ศรีสม. (2553). องค์ประกอบของ Multimedia. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก :

http://blog.rmutp.ac.th/chantana.p/2010/06/14/องค์ประกอบของmultimedia/

ดำรัส อ่อนเฉวียง. (2565). รายวิชาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับการเรียนการสอนออนไลน์ (Uses of Digital Technology for Online Instruction) [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : https://mooc.buu.ac.th/courses/course-v1:BUU+EDU001+2022/about

นายร้อยดอทคอม. 20 เรื่อง กองบัญชาการศึกษา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. [ออนไลน์] เข้าถึงได้

จาก :https://nine100.com/subjects-division-of-education/

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2552). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ :เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.(2554). ยุทธศาสตร์สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานยุทธศาสตร์ตำรวจ.

Coopersmith, S. (1981). The antecedents of self-esteem. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.

Gagne, R. M. (1985) The Conditions of Learning and Theory of Instruction. New York: CBS College Publishing.

Gagné, R.M. and Briggs, L.J. (1979) Principles of Instructional Design. 2nd Edition, Holt. Rinehart, and Winston, New York.

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement. 30(3) : 607 – 610.

Piaget, J. (1932). The Moral Judgement of the Child. London : Routledge and Kegan Paul.

Thorndike, E. L. (1912). Education: A First Book. New York: Macmillan

Wolman, B. B. (1973). Dictionary of behavior science. New Jersey: Englewood Cliffs Prentice - Hill.