ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพังงา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพังงา 2) เพื่อศึกษาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพังงา 3) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพังงา 4) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของสถานศึกษา มีประชาการใช้ในการวิจัยได้แก่ ครูผู้สอนจำนวน 395 คน สถานศึกษาในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพังงา ปีการศึกษา 2566 สุ่มกลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ได้จำนวน 196 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การสร้างวัฒนธรรมการทำงาน รองลงมาคือ การส่งเสริมให้ครูและบุคลากรใช้เทคโนโลยี และค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ การฝึกอบรมพัฒนาระบบเทคโนโลยี 2. การจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม รองลงมาคือ ด้านการพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหา และการนำไปประยุกต์ใช้ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ด้านการจัดการเรียนรู้ด้วยตนเอง 3. ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูงมาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีมีความสัมพันธ์สูงสุด และภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลร่วมกันพยากรณ์ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยได้ร้อยละ 78.7
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ฉัตร์แก้ว และศรีสมร พุ่มสะอาด. (2564). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกในยุคประเทศไทย 4.0 ของครูระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(1), 136-151.
ณัฐชนิกา ทวีทรัพย์นวกุล. (2556). รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนบ้านเจ้าวัด สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(1), 109-118.
ต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2559). การเป็นผู้นำยุคเศรษฐกิจดิจิทัลกับการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์กรทางการศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระเจ้าเกล้าพระนครเหนือ, 6(2), 128-134.
ทินกร คำศิริ. (2563). ภาวะผู้นำการใชเทคโนโลยียุคดิจิทัลตอการบริหารงานของผูบริหารกลุมโปงไฮ-น้ำจั้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารการ บริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(3), 255-269.
ธนัฏฐา คุณสุข. (2565). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดจันทบุรี. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2554). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏพระนคร.
ประภัสรา โคตะขุน. (2554). การจัดทำแผนการเรียนรู้หรือแผนการสอน. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน2555. https://sites.google.com/site/prapasara/5-4.
ภคพร เลิกนอก. (2563). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(2), 150-166.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการกระจายอํานาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการ สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจบริหารและจัดการศึกษา พ.ศ.2550. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. หน่วยศึกษานิเทศก์สํานักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน. สืบค้นจาก https://www.esdc.name/esdc2022/index.php
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Anna Rosefsky Saavedra (2019). Learning 21st Century Skills Requires 21st Century Teaching. Sage Journals. 94(2).
Lei, Hong (2024). The examination of the relationship between learning motivation and learning effectiveness: a mediation model of learning engagement. Humanities & Social Sciences Communications; London. Palgrave Macmillan, 11(1), 137.
Leksansern, Arisara (2023). Model of Sustainable Collaborative Network for Educating Digital Literacy: A Case Study of Schools in the Sub-districts of Nakhon Pathom Province, Thailand. Discourse and Communication for Sustainable Education, 14(2), 91-112.
Munirah Khalid AlAjmi. (2022). The impact of digital leadership on teachers' technology integration during the COVID-19 pandemic in Kuwait.
International Journal of Educational Research, (112).
Umah, Enik Chairul (2023). Madrasah principal digital leadership innovation in digital learning transformation. Environmental & Social Management Journal, 17(3), 1-16.
