แนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ตามหลักอริยสัจ 4 ของครูในโรงเรียนเทศบาลสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในโรงเรียนเทศบาล สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาวิธีการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ตามหลักอริยสัจ 4 ของครูในโรงเรียนเทศบาลสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ตามหลักอริยสัจ 4 ของครูในโรงเรียนเทศบาล สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสมวิธีระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง ผู้อำนวยการโรงเรียน รองผู้อำนวยการโรงเรียน และครู จำนวน 98 คน แบบสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 7 รูป/คน สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความต้องการจำเป็น และข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ความต้องการจำเป็นในการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในโรงเรียนเทศบาลสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ พบว่า ความต้องการจำเป็นด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ทั้ง 6 ด้าน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด แนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ตามหลักอริยสัจ 4 ของครูในโรงเรียนเทศบาลสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุรินทร์ จากการวิเคราะห์ พบว่า ครูควรส่งเสริมให้ผู้เรียนฝึกทักษะการคิดสร้างสรรค์ มีการศึกษาดูงาน จัดหาสื่อ อุปกรณ์ เทคโนโลยีที่อำนวยความสะดวก จำกัดระบบการใช้งานอินเทอร์เน็ตให้กับผู้เรียน ครูควรพัฒนาตนเองให้สอดคล้องกับการสอนทักษะทางอาชีพและเข้าใจทักษะการใช้เทคโนโลยี ควรออกแบบการเรียนรู้ตามความต้องการของผู้เรียนมีการแลกเปลี่ยนและเสริมแรงทางบวกแก่ครู ครูควรมีการแก้ปัญหาผู้เรียนเป็นรายบุคคล ส่งเสริมให้เป็นผู้นำผู้ตามที่ดี ครูควรมีการจัดเนื้อหาหลักสูตรที่เน้นทักษะการตัดสินใจ มีกิจกรรมแลกเปลี่ยนเชิงวิชาการและสร้างเครือข่ายในการสอน ควรหาแนวทางช่วยเหลือส่งเสริมสนับสนุนผู้เรียนให้ตรงความต้องการ ของผู้เรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฤติพงศ์ โภคาพานิช. (2563). สภาพปัจจุบัน ปัญหา และแนวทางการพัฒนาครูของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ม.ป.ป.). การบริหารหลักสูตร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไฉไล ศรีเพชรใต้. (2564). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ขอครูประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารชุมชนวิจัย. ปีที่ 15 ฉบับที่ 4 (ตุลาคม–ธันวาคม 2564).
ประยูร อัครบวร ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และกมลทิพย์ ศรีหาเศษ. (2553). การสร้างเครือข่ายและการมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปณิธิ เจริญรักษ์. (2563). แนวทางพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู โดยผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 สุราษฎร์ธานี”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พระครูปลัดศักดิ์ มหาวีโร (โกศลสุภวัฒน์). (2563). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามหลักอริยสัจ 4 สำหรับผู้เรียนประถมศึกษาในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลัดดาวัลย์ สะอิ้งทอง. (2564). แนวทางการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
วรลักษณ์ คำหว่าง และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ในจังหวัดพิษณุโลก”. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, ปีที่ 6 ฉบับที่ 1, (มกราคม-มิถุนายน 2560)
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2555). ผู้เรียนเป็นสำคัญ. ใน สารานุกรมวิชาชีพครู เฉลิมพระเกียรติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สุริสา ไวแสน และ สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2565). การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในสถานศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 41 ฉบับที่ 2. (มีนาคม-เมษายน 2565).
