การจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการจัดการเรียนรู้ สังคมศึกษายุคใหม่

Main Article Content

อำนวยพร โฮมจูมจัง
สมควร นามสีฐาน
สอาด ภูนาสรณ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดและแนวทางการจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษายุคใหม่การจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการสอนแบ่งออกได้เป็น3 องค์ประกอบที่สำคัญ คือ สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ทางด้านกายภาพ สภาพแวดล้อมทางด้านจิตวิทยาและสภาพแวดล้อมทางสังคมซึ่งการจัดกระบวนการเรียนรู้สังคมศึกษายุคใหม่นั้นบทบาทของครูได้ปรับเปลี่ยนบทบาทตนเองจากผู้สอนไปเป็นผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติ สามารถแสวงหาความรู้ด้วยตนเองได้ฉะนั้นการสนับสนุนการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ทางด้านสภาพแวดล้อมการเรียนรู้จึงเป็นปัจจัยสนับสนุนให้การจัดการเรียนรู้ของครูผู้สอนและการเรียนรู้ของผู้เรียนในยุคใหม่สามารถเกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โฮมจูมจัง อ., นามสีฐาน ส. ., & ภูนาสรณ์ ส. . (2023). การจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการจัดการเรียนรู้ สังคมศึกษายุคใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 5(2), 533–546. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4784
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์. (2561). การบริหารจัดการชั้นเรียนเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. https://adacstou.wixsite.com/adacstou/singlepost/2018/07/23/

ภัทรพร บุญนำอุดม. (2563). ห้องเรียนในฝันของการศึกษาศตวรรษที่ 21: บทบาทสำคัญของห้องเรียนในการส่งเสริมการเรียนรู้ในโลกสมัยใหม่.http://www.tcdc.or.th/articles/ design_creativity/25279/.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542.กรุงเทพฯ :อักษรเจริญทัศน์.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21.กรุงเทพฯ :ตถาดาพับลิเคชั่น.

สมศักดิ์ เอี่ยมคงศรี. (2561). การจัดการห้องเรียนในศตวรรษที่ 21.กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น.

สํานักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี. (2557). คู่มือการจัดระบบการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนระดับ อุดมศึกษาเป็นสำคัญ. ปทุมธานี : สํานักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน.

สิริวรรณ ศรีพหล. (2554). การจัดการเรียนการสอนวิชาประวัติศาสตร์ในสถานศึกษา.นนทบุรี : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุรกิจ ปรางสร. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจแบบพอเพียง เพื่อพัฒนาจริยธรรมของเยาวชนไทย. รายงานการวิจัย :มหาวิทยาลัยราชมงคลรัตนโกสินทร์.

อิทธิเดช น้อยไม้. (2560). หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษา.กรุงเทพฯ:โอ เอส พริ้นติ้งเฮ้าส์.

Arends, R. I. (2001). Learning to teach (5th ed.). Singapore: McGraw-Hill.

Barr, Barth and Shemis,S. (1997). Defining The Social Studies. Washington, DC : Nation Council for the social studies.

Doyle, W. (1986). “Classroom organization and management.” In Wittrock, M. C. (ed.), Handbook of research on teaching (3rd ed.). New York: Macmillan.

Jarolimek, J., and Parker, W.P. (1993). Social Studies in Elementary Education (9th ed). New York : Maxwele Macmillan International.

Maslow, Abraham H. (1970). Motivation and Personality. New York : Harpers and Row.

Preston, Ralph C. (1960). Teaching in Social Studies in Elementary School. New York : Holt Reinhartand Winston.