การบริหารวิชาการของโรงเรียนในอำเภอแม่ลาน้อย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการบริหารวิชาการของโรงเรียนในอำเภอแม่ลาน้อย 2) ศึกษาแนวทางการแก้ปัญหาการบริหารวิชาการของโรงเรียนในอำเภอแม่ลาน้อย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง คือผู้อำนวยการโรงเรียน หัวหน้าวิชาการ และหัวหน้ากลุ่มสาระของโรงเรียนในอำเภอแม่ลาน้อย จำนวน 174 คน และกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการสนทนากลุ่มเพื่อหาแนวทาง
การแก้ปัญหาการบริหารวิชาการ คือผู้อำนวยการโรงเรียน หัวหน้าวิชาการ และหัวหน้ากลุ่มสาระของโรงเรียนในอำเภอแม่ลาน้อย ที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านวิชาการ จำนวน 2 โรงเรียน เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed methods) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัจจุบันและปัญหาการบริหารวิชาการ และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม โดยแบบสอบถามมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.80 – 1.00 ค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามสภาพปัจจุบันการบริหารวิชาการ เท่ากับ .83 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามปัญหาการบริหารวิชาการ เท่ากับ .96 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาแล้วสรุปบรรยายแบบพรรณนา และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันและปัญหาการบริหารวิชาการ พบว่าสภาพปัจจุบันการบริหารวิชาการ โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ส่วนปัญหาการบริหารวิชาการโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับน้อย 2. แนวทางการแก้ปัญหาการบริหารวิชาการ ได้แก่ ร่วมกันศึกษาบริบทของโรงเรียน นักเรียน ผู้ปกครอง และความต้องการของชุมชน กระตุ้นให้ครูมีการจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ ประชุมเพื่อกำหนดระเบียบ แนวปฏิบัติการวัดผลประเมินผล และการเทียบโอนผลการเรียน ให้สอดคล้องกับแนวปฏิบัติของ สพฐ. ส่งเสริม สนับสนุนให้ครูเผยแพร่งานวิจัยผ่านช่องทางต่าง ๆ และให้ครูนำวิจัยที่จัดทำขึ้นไปต่อยอดเป็นประเด็นท้าทายในการประเมินวิทยฐานะ จัดทำแผนการนิเทศการศึกษาให้เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนและทันต่อสถานการณ์ปัจจุบัน ส่งเสริม สนับสนุนให้ครูนำแผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาไปใช้ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย นำผลการประเมินการใช้สื่อ นวัตกรรมมาวิเคราะห์หาจุดเด่น จุดด้อย จากนั้นปรังปรุงให้สอดคล้อง เหมาะสมกับผู้เรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดวงแข มานะปรีชางามเลิศ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์,.
นคร จงอนุรักษ์. (2564). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร,
ปรัตถกรณ์ กองนาคู. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารวิชาการ สำหรับโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม,
ภารดี อนันต์นาวี. (2553). หลักการ แนวคิด ทฤษฎี ทางการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). ชลบุรี: มนตรี.
ภูวนัย ปัฐพี. (2559). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษากลุ่มศรีราชา สังกัดสำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา,
วราพร สินศิริ. (2564). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 7 (3), 129-143.
วิภาภรณ์ สร้อยคํา. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาทสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, นครสวรรค์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารจัดการศึกษา พ.ศ.2550.กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุลัดดาวัลย์ อัฐนาค. (2557). สภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
อรพรรณ มูลละ. (2560). การศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียนพื้นที่สูงของอำเภอ แม่สรวย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยพะเยา.
Best, John W. (1982). Research in Education. 4th ed. New Delhi : Prentice – Hall of India.
